รู้สึกว่าตนนอนเป็นแมลงวันที่หมอบอยู่บนกระจก อนาคตเป็นแสงสว่าง หนทางไม่มีอยู่!
“นี่ระบบ นอกจากบุญกุศลจะได้เป็นไต้ซือกับสำเร็จอรหันต์แล้ว ไม่มีประโยชน์อื่นๆ เลยเหรอ?” ฟางเจิ้งถามด้วยความไม่ยอม
“ใช้ลดโทษได้ ถ้านายผิดศีลจะลดบุญกุศลแทนได้ ถ้าบุญกุศลไม่พอก็เป็นการเพิ่มกรรม”
“เพิ่มกรรมแล้วยังไง?”
“อธิบายไม่ได้ ได้แต่สัมผัสแต่บอกไม่ได้ นายสัมผัสเองแล้วกัน”
‘สัมผัส…สัมผัสกับผีแกสิ!’ ฟางเจิ้งด่าในใจ คำว่ากรรมในพุทธศาสนาพูดได้ว่าเป็นสิ่งที่พระโพธิสัตว์ไม่อยากแตะต้อง จะให้เขาไปสัมผัส? เขาไม่ได้โง่สักหน่อย
‘ช่างเถอะ ยังต้องเดินต่อไป เดินไปเรียนรู้ไปแล้วกัน บางทีวันหนึ่งระบบอาจจะถูกพิษเสียจิตวิญญาณไปก็ได้…’ ฟางเจิ้งพึมพำในใจ ก่อนเดินบนเส้นทางที่บีบให้เป็นสงฆ์ผู้กระทำความดี
นับเงิน เล่นกับหมา กลายเป็นเรื่องที่ฟางเจิ้งชอบที่สุดในทุกวัน
ข้าวใกล้จะหมดแล้ว ฟางเจิ้งโบกมือกว้างซื้อข้าวผลึกมาอีกร้อยเมล็ด! ไม่กินข้าวธรรมดาแล้ว กินแต่ข้าวผลึกหุงด้วยน้ำบริสุทธิ์ทุกมื้อ ช่วงเวลาสั้นๆ ก็ชุ่มชื้นไปแบบนี้ ขณะเดียวกันร่างกายก็กำยำขึ้น ผิวหนังแวววาวขึ้นเรื่อยๆ กำลังวังชาเต็มเปี่ยม เหมือนกับมีกำลังไม่มีสิ้นสุด
ในเวลาเดียวกันต้นโพธิ์ในลานเกิดการเปลี่ยนแปลง สภาพอากาศหนาวขึ้นเรื่อยๆ แต่เจ้านี่กลับมีชีวิตชีวาขึ้น เดิมทีคิดว่าจะถูกแช่แข็งตาย แต่ดันแตกใบใหญ่ เอ่อล้นไปด้วยพลังชีวิต!
เห็นดังนั้นฟางเจิ้งได้แต่ยกนิ้วโป้งให
