บคุณก็ขอบคุณพระพุทธเถอะ พวกเรามาพบกันเป็นโชคชะตา พบกันเป็นพรหมลิขิต โยมเลือกเชื่อคำพูดของอาตมาก็ถือว่าไม่มีภัยนี้ในชีวิต ส่วนเงินนี้ช่างเถอะ”
ฟางเจิ้งกล่าวจบก็หมุนตัวจากไป จะอยู่ไม่ได้แล้ว ถ้าอยู่เขากลัวว่าจะคันมือรับเงินมา! นั่นคงน่าขายหน้า…
โหวจื่อคาดไม่ถึงว่าฟางเจิ้งจะเดินไปแบบนี้ ขณะจะตามไปเหล่าอู๋ดึงโหวจื่อไว้ “เจ้าโง่ นายบอกว่าเขาเป็นไต้ซือไม่ใช่เหรอ ไต้ซือจะรับเงินนายได้ยังไง? นี่ แต่ก็รับเงินบริจาคธูปไม่ใช่เหรอ? นายไปจุดธูป บริจาคเงินจุดธูปก็ได้ไม่ใช่รึไง?”
โหวจื่อพลันเข้าใจแจ่มแจ้งจึงรีบเดินเข้าไปในอุโบสถ หยิบธูปชั้นดีที่แพงที่สุดมาขอพรอะไรเล็กน้อย จากนั้นอึ้งไป! เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าวัดนี้เหมือนจะนับถือพระแม่กวนอิมปางประทานบุตร…
………………………………………………
[1] ดรุณีนั่งเกี้ยวหมายถึง ครั้งแรกย่อมขาดประสบการณ์เป็นธรรมดา
