เป็นส่วนหนึ่งของตัวอักษรโดยธรรมชาติ! ทำให้อักษรสมบูรณ์แบบยิ่งกว่าเดิม! มีความสมบูรณ์แบบที่ไม่ทำลายอักษร!
“นะ…นี่…ท่อนไม้คือพู่กัน สองเท้าก็เป็นพู่กัน! วาดสามพู่กันพร้อมกัน เขียนเป็นอักษรตัวหนึ่ง ต่างฝ่ายต่างส่งเสริมกันราวกับมังกรทะยานขึ้นฟ้า…” ลูกตาเหล่าอู๋แทบจะถลน เขากดชัดเตอร์กล้องถ่ายภาพรัวๆ โดยไม่รู้ตัว ถ่ายอย่างบ้าคลั่งทีเดียว!
โหวจื่อไม่เข้าใจอักษร เขาอยู่นอกวงการนี้ก็ได้แค่มอง รู้สึกว่าจังหวะก้าวฟางเจิ้งคล้ายๆ เหาะเหิน ร่างกายคล่องแคล่วแข็งแกร่งดุจมังกร ระหว่างที่อาภรณ์โบกสะบัดแสงพุทธองค์สว่างไสว กลิ่นอายวิทยายุทธ์เข้มข้นโชยเข้ามากระทบใบหน้า! ดวงตาสองข้างฉายแววตื่นเต้น ใบหน้าแดงก่ำ! เขารู้แล้วนี่คือสิ่งที่เขาต้องการ เป็นสิ่งที่เขาแสวงหา!
ทว่าฟางเจิ้งไม่รู้ว่ามีแขกมาหา ตอนนี้เขารวมสมาธิทั้งหมดในระดับสูง ในความคิดมีเพียงคัมภีร์ม้วนหนึ่ง! นี่คือคัมภีร์ฉบับสมบูรณ์ที่เขาค้นหาในอินเทอร์เน็ต คัมภีร์วัชรสูตร[1]!
‘ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วเช่นนี้ สมัยหนึ่งพระพุทธองค์ประทับอยู่ ณ วัดเชตวันมหาวิหารเมืองสาวัตถี พร้อมด้วยภิกษุหนึ่งพันสองร้อยห้าสิบรูป สมัยนั้นเป็นกาลแห่งภัตตาหาร พระพุทธองค์ทรงครองจีวรอุ้มบาตร…’ ฟางเจิ้งเพิ่งเริ่มก็แค่ใช้ท่อนไม้เป็นพู่กัน จากนั้นใช้สองขาช่วย สุดท้ายตัวเขาประหนึ่งกลายเป็นพู่กัน เขียนอักษรทีละช่วงออกมาบนภาพระหว่างฟ้าดินอย่างรวดเร็ว!
……………………………….
[1] คัมภีร์วัชร
