่าอู๋กำลังจะพูด แต่โหวจื่อรีบปิดปากเขาไว้และทำเสียงปราม โหวจื่อคิดมาตลอดว่าฟางเจิ้งเป็นผู้สูงส่งมาจากนอกโลกที่ซ่อนตัวอยู่ วิทยายุทธ์เลิศล้ำ ลึกลับอย่างยิ่ง ตอนนี้ฟางเจิ้งกำลังอยู่ในห้วงจิต ด้วยสัญชาตญาณของเขาจึงคิดว่าต้องเกิดเรื่องใหญ่แน่
เหล่าอู๋ก็เคยเห็นคนในเหตุการณ์ต่างๆ ในสังคม เห็นฟางเจิ้งยืนอยู่ตรงนั้นราวกับรูปปั้น ไม้ในมือประหนึ่งถือพู่กัน เขาจึงเข้าใจอะไรบางอย่าง หยิบกล้องออกมาถ่ายทำสารคดีเกี่ยวกับฟางเจิ้ง!
ในภาพสารคดี ฟางเจิ้งสวมชุดคลุมขาวกว่าหิมะ บุคลิกลอยล่อง หลุดพ้นและเหนือธรรมดา โดดเด่นออกมา ทว่าดวงตาฟางเจิ้งที่จดจ่อกลับกระตุ้นอารมณ์ของเหล่าอู๋ เขาอดใจเอ่ยขึ้นไม่ได้ว่า “แววตาจดจ่อแบบนี้จะต้องเขียนออกมาเป็นบทความยิ่งใหญ่แน่ๆ! เพียงแต่ไม่รู้ว่าเขามีความลึกซึ้งในความรู้กี่ส่วน…แต่ดูจากอายุแล้วยังไม่ถึงยี่สิบ อายุแค่นี้ความลึกซึ้งในความรู้น่าจะไม่พอ เนื้อในไม่พอ แต่ว่าถ้ายังรักษาความจริงจังแบบนี้ไว้ได้ อนาคตก็พูดยากแล้ว”
ตอนนี้เอง ฟางเจิ้งขยับ!
โหวจื่อกับเหล่าอู๋เหมือนเห็นมังกรตัวหนึ่งปรากฏขึ้นบนพื้นหิมะ ไม้ในมือฟางเจิ้งราวกับพู่กันจริงๆ กวัดแกว่งพู่กันบนผ้าวาดภาพบนพื้น ลากไปประหนึ่งมังกร หิมะสาดกระจาย! รวดเร็วอย่างยิ่ง แต่กลับแฝงไว้ด้วยท่วงทำนองบางอย่าง! หิมะลอยขึ้นแต่กลับไม่ทำให้ภาพเสียหาย!
สิ่งที่มหัศจรรย์กว่านั้นคือเห็นๆ อยู่ว่าฟางเจิ้งเหยียบกลางหิมะ แต่รอยเท้ากลับกลาย
