ีกแก้วได้ไหม?”
“ไม่ได้” ฟางเจิ้งส่ายหน้าอย่างเด็ดขาด เขาไม่มีข้อดีอะไร แต่เรื่องอาฆาตแค้นนับเป็นหนึ่งในนั้น
โหวจื่อจนปัญญา เจอกับหลวงจีนยืนหยัดความคิดตัวเองแบบนี้ เขาได้แต่จำใจจริงๆ
ตอนนี้เองพั่งจื่อทนไม่ไหวพูดขึ้น “หลวงพี่ ผมซื้อได้ไหม? ชามละร้อยหยวน? ราคานี้แพงกว่าน้ำของผู้ดีในโลกนี้อีกนะ ถ้าเป็นข้างนอกผมซื้อน้ำของท่านได้ยี่สิบถังเลย! แล้วก็ถังใหญ่แบบนี้ด้วย!” พั่งจื่อกางแขนออกพลางคุยโม้
ฟางเจิ้งกลับยิ้ม “อาตมาเคยลงเขาแล้ว”
พั่งจื่อจึงเขินอายทันที…
หลูเสียวอ่าเข้ามาใกล้ “ไต้ซือ ท่านบอกมาเถอะว่าขายไหม?”
ฟางเจิ้งอยากบอกมากว่า ‘ขาย!’ แต่ว่า
“ขอชี้แนะอย่างเป็นมิตร เงินที่ไม่ปนเปื้อนความปรารถนาจะเป็นเหมือนกระดาษเปล่าสำหรับนาย ระบบไม่รับ นายลงเขาไม่ได้ เก็บไว้ก็ไม่มีประโยชน์ อีกอย่างนายเป็นนักบวช เป็นไต้ซือในอนาคต จะมาแลกเปลี่ยนเพื่อเงินแค่นี้ไม่ได้! ดังนั้น ต่อให้นายหาคนไปซื้อแทนก็ไม่ได้เหมือนกัน” ระบบกล่าวขึ้น
ตอนนี้ในใจฟางเจิ้งกำลังเลือดไหล แต่ใบหน้ากลับยิ้มอย่างจำใจ เห็นฟางเจิ้งยิ้มอย่างอบอุ่น พวกเขาก็ฉุกคิดขึ้นมาว่าหรือจะมีหวัง?
แต่ฟางเจิ้งก็พูดมาสองคำ “ไม่ขาย!”
“ไต้ซือ ท่านอย่าดื้อดึงแบบนี้เลยนะ? หรือไม่อย่างนั้นพวกเราเพิ่มเงินให้ได้?” เจียงถิงอดไม่ไหวเหมือนกัน ดื่มน้ำจากฟางเจิ้งแล้ว ตอนนี้เธอไม่อยากดื่มน้ำอื่นๆ อีก สำคัญคือยังดื่มไม่พอ!
“ใช่ พวกเราเพิ่มเงินเป็นชามละพันหยวนดีไหม?
