ข้าวกินพรุ่งนี้ แต่ดันส่งข้าวมาให้สองถุงจริงๆ”
ฟางเจิ้งพูดถึงตรงนี้ก็เปิดถุงข้าวแล้วมองไปข้างใน นั่นเป็นข้าวใหม่ทั้งหมด! เห็นได้ว่าเป็นข้าวที่เพิ่งออกวันนี้…
เขาเคยอยู่ในหมู่บ้านมาก่อน ปกติข้าวในหมู่บ้านจะขายไม่หมด ส่วนหนึ่งจะเก็บไว้ในบ้านตัวเอง ส่วนหนึ่งจะแบ่งมากิน แต่ทุกคนมักจะกินกันไม่หมดจนค้างถึงปีที่สอง พอข้าวใหม่ปีที่สองออก ทุกคนก็จะทำใจกินไม่ได้อีก ไปกินข้าวเก่า เป็นแบบนี้ไป ข้าวใหม่มาเปลี่ยนข้าวเก่า จึงกินข้าวเก่ากันทุกวัน
แต่ว่าฟางเจิ้งได้ข้าวใหม่ เขาย่อมรู้ถึงน้ำใจคนว่าเป็นอย่างไร
เขาคุกเข่าอยู่หน้าพระพุทธเงียบๆ สวดมนต์ให้พวกถานจวี่กั๋วกับตู้เหมย อวยพรให้พวกเขาร่างกายแข็งแรงอายุยืน ก่อนออกจากอุโบสถ เตรียมกินข้าวกลางวัน
ได้เงินมาอีกสี่ร้อยหยวน รวมกับห้าร้อยหยวนที่เหลือ ตอนนี้ฟางเจิ้งมีเงินเก้าร้อยหยวน ครั้งนี้เขากัดฟันซื้อเมล็ดข้าวผลึกมาเจ็ดเมล็ด จากนั้นปลูกลงกระถางดอกไม้ วันที่สองก็ได้ข้าวผลึกมาเจ็ดจิน
ฟางเจิ้งใส่ข้าวผลึกลงไปโอ่งปิดฝาอย่างดี ตอนทำอาหารก็ใช้ข้าวธรรมดาหนึ่งชาม ข้าวผลึกครึ่งชาม กินผสมกันไป แบบนี้ถึงรสชาติจะไม่ดีเท่าข้าวผลึกเพียวๆ แต่ก็อร่อยกว่าข้าวปกติมาก กินคู่กับผักดอง ผักดองเค็มอะไรพวกนี้ เขารู้สึกเหมือนกำลังฉลองปีใหม่! ความคิดถึงต่ออาหารเลิศรสชั้นดีทั้งหลายเลือนรางไป…
ช่วงเวลาบนเขาง่ายมาก ฟางเจิ้งกินข้าวทุกวัน ทำความสะอาดวัด ทำความสะอาดอุโบสถ จุดธูปสวดมน
