ย ตลอดทางลงเขาคงจะโดนลงโทษจนหูชาแล้ว
คล้อยหลังหมาป่าเดียวดาย ฟางเจิ้งท้องร้องดังจ๊อกๆ หิวแล้ว!
ฟางเจิ้งไปหากระถางดอกไม้ที่ปลูกข้าวผลึกไว้เป็นอันดับแรก แต่ยังไม่ทันเข้าใกล้ก็ได้กลิ่นหอมสดชื่น! นั่นคือกลิ่นข้าว ในความหอมเบาๆ แฝงไว้ด้วยความยั่วยวนให้ลิ้มลองเสี้ยวหนึ่ง!
ฟางเจิ้งพิจารณามอง เห็นว่าในกระถางดอกไม้มีต้นข้าวสูงสองเมตร บนต้นข้าวเต็มไปด้วยเม็ดข้าว เปลือกข้าวสีทองอร่ามปกปิดความแวววาวข้างในไม่มิด ทันใดนั้นพวกมันปริแตกออก ดันตัวออกมา
กลิ่นหอมสดชื่นลอยโชยมาจากข้าวผลึก แม้จะโชยไปเพียงสิบกว่าเมตร แต่ก็เป็นข้าวที่ดีที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นมา! ไม่ต้องหุง แค่ดมกลิ่นก็รู้สึกว่านั่นเหมือนกับสมบัติล้ำค่า ข้าวประทังชีวิตในโอ่งข้าวเหล่านั้นกลายเป็นกากทันที เอาเข้าปากไม่ได้แล้ว
ช่วงที่ฟางเจิ้งกำลังเคลิ้มนั้น เกิดเสียงดังแป๊ก ข้าวเม็ดหนึ่งบวมจนเปลือกข้าวแตกออกร่วงลงมา! จากนั้นเหมือนเชื่อมต่อถึงกัน ข้าวผลึกทั้งหมดพากันหลุดออกมาเอง!
ฟางเจิ้งรีบวิ่งเข้าไปรับข้าวไว้ ไม่รับก็ไม่รู้ แต่พอรับแล้วตกใจสะดุ้งโหยง บนรวงข้าวต้นนี้มีข้าวผลึกอยู่หนึ่งจิน! มีผลผลิตที่น่าตกใจจริงๆ!
หากเป็นปกติ ต้นข้าวที่งามที่สุดในไร่จะให้ผลผลิตเป็นหน่วยกรัมทั้งหมด แต่นี่เป็นหน่วยจิน! ความคิดแรกของฟางเจิ้งคือหากส่งออกเมล็ดข้าวจำนวนมากคงจะร่ำรวยไม่ยาก! อีกอย่างสำหรับประเทศที่ขาดแคลนข้าวเหล่านั้นแล้ว นี่ถือเป็นบุญกุศลช่วยชีวิตค
