ตั้งแต่เยาว์วัยจนเติบโตมาในวัดเขาชินกับกลิ่นธูปแล้ว! ชัดเจนว่านี่คือกลิ่นธูปหลังจุดไฟแล้ว!
‘นี่ไม่ใช่ธูปธรรมดา นี่มันธูปชั้นดี!’ ฟางเจิ้งคาดการณ์ได้ทันทีก่อนพูดขึ้น “ธูปชั้นดี? ขนาดฉันยังทำใจใช้ธูปชั้นดีไม่ได้เลย หรือว่าจะมีญาติโยมมา? มีธูปมาด้วย?”
ฟางเจิ้งวิ่งไปยังอุโบสถด้วยความตื่นเต้น เห็นธูปชั้นดีสี่ดอกปักอยู่ในกระถางธูป ควันจางๆ ลอยโชย เขาสาบานว่านี่เป็นควันที่สวยที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา!
แต่ว่าในอุโบสถไม่มีญาติโยม ฟางเจิ้งมองซ้ายแลขวาไม่เจอใคร พลันนึกอะไรบางอย่างออกจึงหัวเราะ “ทำดีได้ดีจริงๆ นี่น่าจะเป็นธูปของพวกฟางอวิ๋นจิ้ง”
ฟางเจิ้งพูดจบก็เดินเข้าอุโบสถ เตรียมจะถูพื้น แต่พริบตาเดียวก็อึ้งไป ตรงหน้ากระถางธูปมีเงินวางไว้!
ฟางเจิ้งรีบหยิบขึ้นมาดูอย่างละเอียด เป็นธนบัตรสีแดงจริงๆ! นับดูแล้วมีแปดใบ ก็แปดร้อยหยวน!
‘เยี่ยม พวกนักศึกษาเดี๋ยวนี้รวยกันจริงๆ! จุดธูปก็ใช้ธูปชั้นดี หนึ่งดอกสองร้อยหยวนเชียว! เดี๋ยวนะ ฉันเหมือนลืมอะไรไปบางอย่าง’ ฟางเจิ้งอุทานแล้วรีบมองอุโบสถ สุดท้ายตบป้าบเข้าที่หน้าผาก “พี่ระบบ ฉันจำได้ว่าในอุโบสถมีกล่องบริจาคด้วยนี่? นายเอากล่องบริจาคไปไว้ไหนแล้ว?”
“มันปนเปื้อนสิ่งไม่ดีมากเกินไป ทิ้งไปแล้ว หากร่างสถิตต้องการก็ซื้อกล่องบริจาคได้ที่ระบบ” ระบบตอบกลับ
“นี่นาย นั่นมันของทำมาหากินเลยนะ! นายกลับทิ้งไปเรอะ แล้วฉันจะรับเงินจากไหน? ไม่มีเงิน นายจะให้ฉันกินดินรึไง?”
