วหมู
“เอ๋ง เอ๋ง…” หมาป่าเดียวดายร้องหลังถูกทุบตี หมาป่าหิวโหยที่เพิ่งจะดุร้าย พอเผชิญหน้ากับหลวงจีนหัวโล้นฟางเจิ้งกลับดูหวาดกลัว
มันฟังคำพูดฟางเจิ้งเข้าใจ ดังนั้นจึงเห่าเป็นการอ้อนวอน
ฟางเจิ้งก็เข้าใจเช่นกัน หมาป่าเดียวดายตัวนี้หิวโซ ด้วยความที่ไม่มีทางเลือกจึงลงมือกับคนข้างกองไฟเหล่านี้ ถ้าไม่อย่างนั้นหากเป็นสถานการณ์ปกติมันคงไม่เข้าใกล้ไฟ
“ช่างเถอะ เห็นแก่ที่นายทำผิดครั้งแรก และก็ไม่ได้ทำร้ายใครถึงชีวิต อาตมาเป็นคนที่มีคุณธรรมเหลือล้น จากนี้ไปก็อยู่ฝึกที่วัดเอกดรรชนีแล้วกัน หากฝึกสำเร็จ นายจะหลุดพ้นจากกายทั่วไป สำเร็จสภาวะจิตหลุดพ้น” ฟางเจิ้งวางมาดขรึมพูดขึ้น เพียงแต่ว่าเขาเองยังไม่เชื่อคำพูดนี้มากนัก ถึงระบบจะมหัศจรรย์ แต่บนโลกนี้มีพระพุทธองค์อยู่จริงหรือ? จะสำเร็จพระธรรมได้จริงๆ หรือ? เขาเองจะสำเร็จได้หรือไม่ยังไม่รู้เลย แล้วจะรับประกันได้ยังไงว่าหมาป่าจะสำเร็จ?
พูดจบฟางเจิ้งก็โยนหมาป่าลงพื้น
ทำเอาฟางอวิ๋นจิ้ง หม่าเจวียน หูหานและจ้าวต้าถงตกใจจนรีบไปหลบอยู่ข้างหลัง
ฟางอวิ๋นจิ้งเตือน “ไต้ซือระวัง!”
หม่าเจวียนพูดเสริมเช่นกัน “ไต้ซือ ทำไมถึงปล่อยมันแบบนี้ล่ะ? นี่มันหมาป่านะ ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรอก!”
หูหานกับจ้าวต้าถงพยักหน้า สื่อว่าเห็นด้วยกับหม่าเจวียน
ฟางเจิ้งประนมสองมือไปทางสามคนนี้พลางท่องบทสวด “อมิตพุทธ พวกโยมไม่ต้องกังวล หมาป่าตัวนี้มีสติปัญญา ในเมื่ออาตมาปล่อยเขาแล้ว เขาย่
