เขานั้นขี่กระบี่ด้วยความเร็วอย่างมาก ลั่วเหอจับหัวหลินเทียนกดลงเพื่อหลบวิถีกระบี่บิน ลั่วเหอตะโกนออกมา
“ระวัง!”
ตงชวีที่มองเห็นเหตุการณ์ก็สะบัดมือข้างซ้ายที่สวมกำไลสีทอง ที่รอบกำไลสลักอักษรเวทย์มากกว่าพันตัว อักษรเวทย์ 4 ตัวปรากฏไปปกป้องลั่วเหอและหลินเทียน ตงชวีกล่าวเบาๆ
“พิทักษ์…”
อักษรเวทย์สีทองสร้างค่ายกลป้องกันสีทอง เป็นม่านป้องกันสีทองที่ทรงพลังอย่างมากให้กับลั่วเหอและหลินเทียน ทำให้คนที่ขี่กระบี่ชนเข้าอย่างจัง ทำให้คนผู้นั้นกลิ้งตกกระบี่ ส่วนของที่แบกมาตงชวีได้ใช้พลังปราณจับมันไว้ ลั่วเหอหันไปมองตงชวีทันที อักษรเวทย์สีทอง 4 ตัวได้บินกลับไปที่กำไลสีทองของเขา
ลั่วเหอได้คำนับตงชวี หลินเทียนที่ลุกขึ้นมาได้แล้วก็คำนับตงชวี คนผู้นั้นก็เช่นกัน ได้คำนับตงชวี
“ขอบคุณท่านอาจารย์ตงชวีขอรับ! พวกเจ้าข้าขออภัย ข้าขอตัวลา!”
ชายคนนั้นรีบขี่กระบี่ไปทันที หลินเทียนชี้ไปที่คนผู้นั้นด้วยท่าทางและสีหน้าไม่พอใจนัก ลั่วเหอได้จ้องไปที่ชายผู้นั้นที่กำลังขี่กระบี่ ลั่วเหอเขานั้นได้ใช้วิชา (ทำนองคลื่นพยัคฆ์ไม่สมบูรณ์) ปราณสีทองปรากฏด้านหลัง เป็นส่วนหัวของพยัคฆ์รางๆ คำรามออกมา คล