ลุมดำปิดบังตัวตน ลั่วเหอเพ่งมองส่องระดับการบำเพ็ญ แต่เพียงคนผู้นี้หันมาหาลั่วเหอ ก็เกิดแสงสีขาวในตาของลั่วเหอ ปิดการมองเห็นชั่วครู่ อาจารย์ทั้งสี่สำนักก็ไม่อาจเข้าถึงการบำเพ็ญของคนลึกลับผู้นี้
อาจารย์ผู้หนึ่งหนวดเครายาวได้สะบัดผ้าคลุม และจ้องไปที่คนลึกลับ พร้อมกล่าวออกมา
“ข้าไม่รู้เหตุผลที่เจ้าปิดบังตัวตน แต่หากเจ้ายังปิดซ่อนตบะของตน ข้าก็จะไม่เกรงใจแล้ว!”
อาจารย์หญิงกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย แต่แฝงด้วยไอเย็นประหลาด
“หยุด! ถึงอย่างไรก็รู้รากวิญญาณแล้ว อนาคตไปได้ไกล ภายใน 500 ปีอาจเลื่อนระดับสยบฟ้าก็ได้”
ทุกคนต่างเห็นด้วยกับที่อาจารย์หญิงกล่าว ทำให้อาจารย์หนวดเครายาวไม่กล่าวสิ่งใดต่อ ในขณะที่ทุกคนเลิกสนใจ ลั่วเหอมองเห็นว่าคนลึกลับและอาจารย์หญิงมีการส่งสัญญาณบางอย่างทางสายตา ลั่วเหอที่ไม่อยากสนใจจึงหันไปทางอื่น และรู้สึกเศร้า
ซุนต้าที่เห็นลั่วเหอมีสีหน้าที่เรียบเฉย แต่แววตานั้นดูเศร้าไม่น้อย จึงจับไหล่และกล่าวออกมา
“ไม่เป็นไร ข้าพอจะคุยกับอาจารย์จั่วหยาง แนะนำเจ้าเข้าสำนักได้ แต่…ทรัพยากรเจ้าจะได้ไม่เท่ากับคนอื่นที่ผ่านการทดสอบ หวังว่าเจ้าจะเข้าใจ”
ลั่วเหอที่ได้ยินเช่นนั้นก็ค
