ดียวกับลั่วเหอที่เดินทางมาคนเดียว กลุ่มชายสามคนยืนอยู่ใกล้ประตูทางเข้า ทั้งสามนั้นดูสนิทกันอย่างมาก
กลุ่มของคนผู้หนึ่งเดินมา เป็นชายผมดำยาว ใบหน้าหล่อเหลา แววตาดูเย่อหยิ่งเหมือนกับลั่วเหอ แต่ไม่ใช่เพียงแววตา แต่ยังเป็นทั้งใบหน้าที่ดูถูกทุกคนในห้องโถงของหอประกายเซียน เขานั้นสวมใส่อาภรณ์แดงที่มีลวดลายดอกบัวทองงดงาม ซึ่งเดินมากับหญิงสาวที่มีใบหน้างดงามสามคน ที่เดินกอดแขนของชายผู้นี้
ชายคนนี้นั้นเดินชนอย่างไม่เกรงกลัว ชายสามคนนั้นดูไม่พอใจ แต่พอดูตราดอกบัวทองหลังอาภรณ์ชายผู้นี้ ก็ก้มหัวและปล่อยผ่านไป ซึ่งลั่วเหอก็สงสัยอย่างมากว่าชายคนนี้เป็นใคร ลั่วเหอเพ่งมองไปที่ชายผู้นี้ แต่ก็ถูกแสงสีขาวในตัวส่องสว่างจนแสบตา จักรพรรดิมารสวรรค์กล่าวออกมา
“สมบัติซ่อนระดับ 2 ต้องมีตบะมากกว่าระดับเปลี่ยนลมหายใจขั้นปลายจึงจะใช้ได้ ศิษย์ข้า ระวังด้วย ชายผู้นี้ไม่ควรยุ่งเกี่ยว”
“ขอรับท่านอาจารย์”
ลั่วเหอหันหลังให้กับชายผู้นั้น เมื่อหันไปด้านหลังก็พบกับซุนต้าที่สวมใส่อาภรณ์ขาวของสำนักตนเอง พร้อมกับเดินออกมากับชายผมดำยาวที่มีกล้ามใหญ่โต สวมใส่เพียงผ้าคลุมขาวที่สลักตราสำนักรูปดาบใหญ่ไว้ เปิดเผยกล
