จัดการ ข้าขอลา!”
ซุนต้าคำนับลั่วเหอและเดินจากไป ลั่วเหอก็เดินสำรวจไปเรื่อยๆ ทางซ้ายและทางขวาของเขานั้น ล้วนเป็นที่ตั้งแผงลอยขายสินค้าเกี่ยวกับช่วยเรื่องการบำเพ็ญและอื่นๆ จักรพรรดิมารสวรรค์กล่าวออกมาให้ลั่วเหอได้ยินเพียงคนเดียว
“ศิษย์ข้า ระวังตัวด้วย คนรอบตัวเจ้าต่างมีตบะระดับเปลี่ยนลมหายใจขั้นกลางกันหมด หากต้องการเอาชนะ ต้องเสียกำลังจำนวนมาก”
“ศิษย์เข้าใจแล้ว ท่านอาจารย์โปรดวางใจ”
ลั่วเหอนั้นเดินไปก็นับเปิดถุงศิลาวิญญาณที่ซุนต้าให้ ก็พบว่ามีอยู่สิบสี่ก้อน และเมื่อฟังเหล่าแม่ค้าพ่อค้าที่ตะโกนเรียกคนให้มาซื้อสินค้าของตนเอง ส่วนมากยาบำเพ็ญราคาอยู่ที่ 2 ถึง 3 ก้อน อาวุธเซียนระดับ 1 ราคาอยู่ที่ 10 ถึง 100 ก้อน ลั่วเหอเขานั้นสนใจโล่เหล็กที่ดูเก่า ซึ่งปักลงดินอยู่ด้านหน้าของร้านขายอาวุธ
โล่เหล็กที่มีลวดลายสีดำประหลาดและดูซอมซ่อ ดูมีอายุมาหลายปีและดูผ่านการใช้งานหลายครั้ง ซึ่งลั่วเหอนั้นยังไม่มีอาวุธที่จะสามารถปกป้องเขาได้ โล่เหล็กนี้แม้จะดูเก่า แต่ลั่วเหอก็แอบใช้มีดบินระดับ 2 โจมตีไปหนึ่งครั้ง โล่เหล็กนี้ก็สามารถป้องกันมีดบินของลั่วเหอได้ ทิ้งเพียงรอยมีดเล็กน้อยเท่านั้น ลั่วเหอเดิ
