ทับร่างของชายสองคนนั้นจนล้มลง ทวนก็หล่นลงพื้น ทั้งสองพยายามฝืนตนเองเพื่อลุกขึ้นมา แต่ก็ไม่สามารถทำได้ คนในหมู่บ้านต่างตกใจ คนของโจวเมิ่นหลายสิบคนได้จับอาวุธของตนและปลดปล่อยพลังปราณทั้งหมด ล้วนเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับจอมยุทธ์ขั้นเริ่มต้น พวกนั้นพยายามจะจัดการลั่วเหอ
“ใจเย็นทุกท่าน ข้าเพียงแค่มาหาเยี่ยนอวี้เจินเท่านั้น”
คนๆ หนึ่งในกลุ่มโจวเมิ่นนั้นหัวเราะออกมา
“ฮ่าๆ ที่แท้ก็สหายของเจ้าคนพิการ”
เยี่ยนเผิงนั้นได้ปาหินใส่พวกคนของโจวเมิ่น สีหน้าของเขาไม่พอใจอย่างมาก และได้มายืนบังหน้าลั่วเหอ คนเฝ้าทางหมู่บ้านเย่เผิงได้วิ่งมาสมทบกับกลุ่มของเขา
“อย่ามาพูดอย่างนี้กับพ่อของข้านะ พวกเจ้าไม่มีค่าพอ!”
เยี่ยนเผิงกางแขนออก ปกป้องลั่วเหอ เขานั้นหันมากระซิบกับลั่วเหอ “ท่านไม่ต้องเป็นห่วง ข้าจะปกป้องสหายท่านพ่อเอง!” คนพวกนั้นต่างหัวเราะใส่เยี่ยนเผิง
“เด็กอย่างเจ้ามันจะทำอะไรได้ ฮ่าๆ ออกมาดีกว่า อย่าให้พวกข้าใช้กำลังเลย!”
เยี่ยนเผิงแสดงสีหน้าโกรธและตะโกนออกมา
“หัวหน้าพวกเจ้าหากรู้ว่ารังแกพวกข้า พวกเจ้าจะต้องถูกทำโทษเป็นแน่!”
หนึ่งในนั้นวิ่งด้วยความเร็วและกล่าว “เจ้าขู่ข้างั้นรึ?” ชายคนนี้จะจับคอเสื้อข
