องเยี่ยนเผิง แต่ก็ถูกลั่วเหอจับมือไว้แน่น ชายคนนี้พยายามดึงออก แต่ลั่วเหอนั้นกำแน่นอย่างมาก ชายคนนี้ปลดปล่อยพลังปราณระดับจอมยุทธ์ และดึงสุดแรงก็สามารถดึงออกได้ ชายคนนี้ล้มลงพื้นและชี้หน้าลั่วเหอ
“จัดการมัน!”
คนเหล่านั้นล้วนพุ่งโจมตีลั่วเหอ ลั่วเหอจับทวนด้านหลังของตน จักรพรรดิมารสวรรค์ที่พอรู้สิ่งที่ลั่วเหอจะทำต่อไปจึงกล่าวออกมาดักลั่วเหอไว้ก่อน “บางครั้งก็ไม่จำเป็นต้องฆ่าศัตรู เพียงสั่งสอนก็พอ!” ลั่วเหอนั้นเลิกจับทวนเหล็ก และใช้มือเปล่าในการต่อสู้
ลั่วเหอนั้นได้เตะขาของคนพวกนั้นล้มลง และซัดเข้าไปที่หน้าจนสลบ คนที่เหลือตกใจเล็กน้อย แต่ก็เลิกสนใจและวิ่งเข้าไปจัดการลั่วเหอ แต่ก็ถูกลั่วเหอเตะจนปลิวไปไกล และถูกต่อยไปที่หน้าท้องหลายคน ทำให้คนเหล่านั้นต่างจุก บางคนก็ถูกต่อยจนสลบ ลั่วเหอเดินไปจับคนที่ถูกจับมือตอนแรก และยกคอเสื้อชายคนนั้นขึ้น และควบคุมทวนลอยขึ้นมาจ่อคอ ด้วยวิชายันต์บิน
“เดี๋ยวๆ ท่านเซียน ใจเย็นก่อน ท่านต้องการพบเยี่ยนอวี้เจิน นี่ๆ เด็กคนนี้คือลูกของเขา ไปกับเจ้าเด็กนี่เลย”
ลั่วเหอโยนร่างชายคนนั้นปลิวไปไกล และกล่าวออกมา
“ไป!”
“ขอรับท่านเซี
