่านไม่อาจบรรลุตัดวิญญาณ ท่านจึงมาเป็นเช่นนี้ ท่านจึงมอบภารกิจที่ดูเป็นไปไม่ได้ให้ข้า ท่านเองก็รู้ ข้าบรรลุมากสุดก็เพียงสยบฟ้าขั้นกลาง แต่ท่านก็ต้องการให้ข้านำร่างของนักพรตระดับตัดวิญญาณมาให้”
จักรพรรดิมารสวรรค์หัวเราะเหมือนคนบ้า เขานั้นรู้ตนเองดี เขาเฝ้ามองเผ่ามารสวรรค์ของตนที่ยอมแพ้ต่อการเลื่อนระดับตัดวิญญาณ มีเพียงจักรพรรดิมารสวรรค์คนเดียวที่ยังมีความหวัง เขาเองก็ไม่รู้ว่าเมื่อใดที่เผ่าของเขาเริ่มหายไปทีละคน จนตอนนี้เหลือเพียงจักรพรรดิมารสวรรค์
“ฮ่า ๆ… เจ้าพูดถูก ข้าฝืนชะตาของตนเองมาตลอดหมื่นปีมานี้ ข้าหาทุกหนทาง แต่คำตอบใช่ว่าไม่พบ เพียงแต่ว่าโลกเรากว้างใหญ่ หลากหลายพิภพ ข้าเชื่อว่าไม่ใช่ข้าหาไม่เจอ แต่ข้าหาไม่หมด!”
ลั่วเหอยิ้มออกมา กลางหน้าผากปรากฏตรามารสวรรค์ขึ้นมา ลั่วเหอไม่ตอบสิ่งใด แต่รับรู้ถึงความพยายามของจักรพรรดิมารสวรรค์ได้ ความพยายามนั้นเอง ยิ่งทำให้เขามั่นใจว่าเขาเองก็สามารถฝืนลิขิตสวรรค์ได้
สามเดือนต่อมา
ปราณบริสุทธิ์ออกมาจากต้นไม้ ใบหญ้า แม้แต่แม่น้ำ มันนั้นมีมากมาย ต่างพุ่งไปที่เดียวกัน ถ้ำแห่งหนึ่งที่ผ่านตัวจักรพรรดิมารสวรรค์ ผ่านซากราชันย์อสรพิษหยกขาว ไปที่ร่าง
