กายของลั่วเหอ ตรามารสวรรค์ปรากฏที่หน้าผากของลั่วเหอ มันส่องแสงสีแดง ทันใดนั้นรอบด้านของลั่วเหอปรากฏวิชากลืนดารา
พลังบริสุทธิ์มากมายกลายเป็นมุกวิญญาณ ลั่วเหออ้าปาก มุกวิญญาณพวกนั้นต่างเข้าไปในปากของลั่วเหอ เขากลืนลงไป คลื่นพลังปราณปรากฏออกมาจากร่างกาย ลั่วเหอลอยขึ้น เขาลืมตาขึ้น พลังปราณรุนแรงประทุขึ้นไปทั่วถ้ำ ทะลุออกมาจากถ้ำจนเกิดเสียงระเบิดดังไปไกล เหล่านกที่เกาะบนต้นไม้ต่างบินหนี
(ลั่วเหอ บรรลุระดับเปลี่ยนลมหายใจขั้นเริ่มต้น!)
ลั่วเหอหายใจเข้าและหายใจออก ร่างของเขาลอยลงพื้น ในมือซ้ายมีคำภีร์เซียนที่จักรพรรดิมารสวรรค์เขียนไว้ให้ ซึ่งเปิดถึงหน้าสุดท้าย ลั่วเหอได้ใช้วิชาไฟเผาคำภีร์เซียนนั้นจนสลายไปหมด
ลั่วเหอก้าวออกมาจากถ้ำ ดวงตาของเขาสามารถมองไกลมากกว่าห้าสิบลี้ แสงกระทบใบหน้าของลั่วเหอ เขานั้นยังมีใบหน้าที่งดงามอยู่เช่นเคย
สัตว์อสูรระดับกลางตัวหนึ่ง ลักษณะเหมือนหมีสีน้ำตาล แต่ที่กำปั้นของมันเหมือนหินก้อนใหญ่ ลั่วเหอใช้ดัชนีสองนิ้ว พลังปราณของลั่วเหอยกร่างสัตว์อสูรระดับกลางตนนั้นขึ้น มันตะเกียกตะกายเพื่อจะหนีออกมา ลั่วเหอมองมันด้วยสายตาเรียบเฉย ทวนเหล็กในถ้ำลอย
