มาที่มือลั่วเหอ
“ไม่ชินเลย เหตุใดอ่อนแอเช่นนี้… ไป!”
ลั่วเหอพูดเสร็จ ทวนเหล็กในมือลอยขึ้น พุ่งทะลุร่างของสัตว์อสูรระดับกลางจนตาย มุกวิญญาณอสูรระดับกลางลอยขึ้นเหนือร่างของสัตว์อสูรระดับกลาง พลังและวิญญาณของมันถูกดูดไปรวมที่มุกวิญญาณระดับกลาง เมื่อดูดกลืนจนหมด มุกวิญญาณอสูรระดับกลางก็ลอยมาที่มือซ้ายของลั่วเหอ จากนั้นลั่วเหออ้าปากและกลืนมันลงไป
“ไม่รู้สึกอะไรแม้แต่น้อย มุกวิญญาณอสูรระดับกลางไม่มีประโยชน์ต่อข้าอีกแล้ว!”
ลั่วเหอกระโดดลงไปข้างล่าง ก็พบกับสัตว์อสูรมากมาย แต่เพียงลั่วเหอมองและปลดปล่อยระดับการบ่มเพาะ คลื่นพลังปราณแข็งแกร่งสร้างคลื่นกระแทก ซัดร่างพวกมันจนรีบวิ่งหนีไปอย่างไว
จักรพรรดิมารสวรรค์ปรากฏออกมาในร่างของมนุษย์ ที่มีใบหน้าเหมือนลั่วเหอ
“ศิษย์ข้า ไม่จำเป็นต้องเปิดเผยระดับการบ่มเพาะให้ใครรับรู้เป็นอันขาด มันอาจนำภัยมาสู่ตัวเจ้าเอง ตอนนี้รีบออกจากจุดนี้ก่อน เจ้าทำเสียงดังเกินไป”
ลั่วเหอคำนับจักรพรรดิมารสวรรค์
“ศิษย์เข้าใจแล้วขอรับ”
ลั่วเหอวิ่งออกจากจุดนั้น เขานึกถึงโจวเมิ่น คนสุดท้ายที่เขาต้องการจัดการก่อนจะจากหมู่บ้านเย่เผิงไป และอีกอย่างคือมีดบินของโจวเมิ่น
