เยี่ยนอวี้เจินนั้นเลือดไหลออกจากปากจำนวนมาก เพราะเขานั้นรับคลื่นไอเย็นจากราชันย์อสรพิษหยกขาวอย่างต่อเนื่อง ลั่วเหอนั้นก็มีโอกาสได้ปล่อยวิชาไฟช่วยเยี่ยนอวี้เจินบ้างในบางครั้ง ทั้งสองได้วิ่งมาถึงค่ายกลกักขังที่ลั่วเหอและจักรพรรดิมารสวรรค์เตรียมไว้แล้ว ลั่วเหอหันไปหาเยี่ยนอวี้เจิน และได้ใช้วิชาอสรพิษแดงกับวิชาไฟพร้อมกัน ทำให้ทั้งสองวิชาชนกันและระเบิดออกมา
“กระโดด!”
ลั่วเหอและเยี่ยนอวี้เจินกระโดดสูงที่สุด ทั้งสองอยู่เหนือหัวของราชันย์อสรพิษหยกขาว มันนั้นอยู่ใต้เท้าทั้งคู่ ลั่วเหอนั้นได้เปิดใช้งานค่ายกลในทันที เสาหินทั้งสี่ส่องแสงสีทองและเชื่อมต่อกัน แสงสีทองได้มัดราชันย์อสรพิษหยกขาว มันนั้นพยายามดิ้น แต่ยิ่งดิ้นมันก็ยิ่งมัดแน่นขึ้น ลั่วเหอลงพื้นอย่างปลอดภัย ลั่วเหอนั้นนั่งนำมือทั้งสองข้างประกบกัน ปราณสีม่วงหลุดรอดออกมาจากมือลั่วเหอ
เยี่ยนอวี้เจินที่ตกใจกับค่ายกลกักขังที่เขานั้นไม่เคยพบเจอมาก่อนก็กล่าวออกมา
“ลั่วเหอ นี่มันคืออะไร?”
ลั่วเหอยกมือที่ประกบกันออกมาเล็กน้อย ก็ปรากฏตราประทับดาวมารขนาดเล็กที่มีออร่าพลังปราณสีม่วงออกมาเป็นระยะ ๆ
“ข้าไม่อาจบอกท่านได้ รู้เพียงว่ามันส