ามารถกักขังสัตว์อสูรได้ระยะหนึ่ง ท่านไม่ต้องสนใจข้า สังหารสัตว์อสูรตนนี้เลย!”
“ข้าเข้าใจแล้ว นี่คงเป็นสิ่งที่ท่านเซียนสร้างขึ้นเป็นแน่!”
เยี่ยนอวี้เจินจับทวนประกายเพลิง และเริ่มหมุนทวนจนเกิดเปลวไฟทั่วทวน ปราณสีแดงระดับจอมยุทธ์ขั้นสูงสุดได้คลุมร่างของเยี่ยนอวี้เจิน เขานั้นพุ่งโจมตีราชันย์อสรพิษหยกขาวด้วยการฟันทวนไปที่หัวของสัตว์อสูร แต่เพียงมันมองด้วยสายตา แรงดันวิญญาณก็กระแทกร่างเยี่ยนอวี้เจินจนกระเด็น มีดบินได้พุ่งโจมตีตาสัตว์อสูรจนมันตาบอด
ราชันย์อสรพิษหยกขาวดิ้นไม่หยุด มันนั้นคำรามออกมาด้วยความเจ็บปวด ทำให้เสาหินกระพริบเล็กน้อย
โจวเมิ่นเรียกมีดบินกลับมา และหันไปมองเยี่ยนอวี้เจิน
“น้องอวี้เจิน โจมตีพร้อมกัน!”
เยี่ยนอวี้เจินหน้าตาเคร่งเครียด เขานั้นพยักหน้าให้กับโจวเมิ่น
“ได้!”
เยี่ยนอวี้เจินหลับตาลง และรวบรวมพลังปราณทั้งหมดใส่ไว้ที่ทวนประกายเพลิง พลังนั้นรุนแรงอย่างมาก มันนั้นเผามือของเยี่ยนอวี้เจิน ด้านหลังของเขาปรากฏอสรพิษแดงขนาดใหญ่ขึ้น มันนั้นคำรามออกมา โจวเมิ่นก็ถ่ายพลังลมปราณครึ่งหนึ่งของตน มีดบินนั้นหมุนไม่หยุด จนรอบด้านปรากฏพลังปราณที่แข็งแกร่งรอบมีดบิน
“มีดบินสังหาร!”
“ทวนประ
