นนั้นปิดบังการมองเห็น แต่จิ้งเผิงก็สามารถตรวจจับลมหายใจของสัตว์อสูรตนนี้ได้ จิ้งเผิงตกใจมาก เพราะเกล็ดของมันเปลี่ยนไป และเขาของมันยาวขึ้นอย่างมาก เมฆดำนั้นก็เริ่มถยอยกลับมาอีกครั้ง เมฆดำม้วนตัวในทันที
จิ้งเผิงเรียกกระบี่มาลอยอยู่ด้านหน้าของตน และใช้วิชาชำระล้างคลุมกระบี่บิน กระบี่ส่องแสงสีทอง ราชันย์อสรพิษหยกขาวได้พ่นคลื่นไอเย็น แต่ก็ถูกกระบี่ที่คลุมด้วยวิชาชำระล้างสลายคลื่นไอเย็นไปทั้งหมด ทัณฑ์สวรรค์ได้ผ่าลงใส่ราชันย์อสรพิษหยกขาว จิ้งเผิงได้ยกร่างของโจวเมิ่นและเยี่ยนอวี้เจินไปไกล ๆ
“หลบไป! มันจะเลื่อนระดับอีกครั้ง”
จิ้งเผิงเรียกยันต์สงบจิตขึ้นมาลอยตรงหน้าของตนอีกครั้ง เขานั้นกำลังจะทำเหมือนเช่นเคย แต่รอบนี้นั้นไม่ใช่การทำลายหรือขัดขวางชะตาของสัตว์อสูรตนนี้ แต่เป็นการสังหารราชันย์อสรพิษหยกขาวก่อนที่จะเลื่อนระดับสำเร็จ ลั่วเหอนั้นลืมตาขึ้น และได้ชูมือขึ้น ตราประทับดาวมารออร่าสีม่วงขนาดยักษ์ปรากฏขึ้นเหนือหัวสัตว์อสูรระดับสูง
“นั่นมันวิชาอะไรกัน หรือว่ามีผู้บำเพ็ญระดับกลั่นลมปราณที่นี่อีกนอกจากเรา!”
จิ้งเผิงเมื่อเพ่งมองก็เห็นลั่วเหอ จิ้งเผิงนั้นยิ้มออกมา
“ที่แท้พลังนั้นก็คือเจ้านี่เอง
