มปราณยกร่างเยี่ยนอวี้เจินขึ้น
“ไม่ต้องห่วง ค่ายกลเคลื่อนย้ายเมื่อครู่อย่างมากก็พาเด็กนั่นไปไกลเพียงร้อยลี้ ในระยะร้อยลี้นี้ท่านก็หาเขาเองเถอะ ข้าขอลา!”
จิ้งเผิงเรียกกระบี่บินและบินขึ้นฟ้า เยี่ยนอวี้เจินนั้นรีบวิ่งตามไปทันที
“ท่านเซียนโปรดรอก่อน ท่านเซียน!” จิ้งเผิงส่ายหัว เขานั้นคิดในใจ
“เห้อ…มนุษย์พวกนี้ เห็นข้าว่างมากหรืออย่างไร?”