ท้องฟ้ามืดครึ้มแม้จะเป็นตอนกลางวัน แสงสว่างมาพร้อมเสียงฟ้าร้องทั่วฟ้า พื้นดินทั่วกันล้วนถูกทับถมด้วยหิมะขาว ต้นไม้นั้นรองรับกับหิมะที่ตกลงมาอย่างต่อเนื่อง ชายหนุ่มคนหนึ่งแบกกิ่งไม้จำนวนมาก เดินแหวกหิมะที่กองสูง หิมะหนาวเหน็บกัดเซาะผิวเนื้อจนแดงก่ำ ชายหนุ่มคนนั้นไม่นานก็ล้มลงด้วยความหนาว แม่น้ำสายน้ำต่างๆ ถูกลมหนาวแช่แข็งจนหมด
เยี่ยนอวี้เจินกระโดดลงมาจากบนฟ้า จับร่างของชายหนุ่มขึ้นมาด้านหลังของตน เหล่ากลุ่มล่าสัตว์อสูรที่มีระดับมากกว่าระดับกำเนิดขั้นปลายต่างมาช่วยชาวบ้านที่ได้รับความเดือดร้อน เยี่ยนอวี้เจินเมื่อหายใจออกมาก็ปรากฏไอขาวที่เย็นจัด เขานั้นมองขึ้นบนฟ้า กลุ่มเมฆม้วนตัวรวมกันอย่างน่าประหลาดใจราวกับมันนั้นไม่ได้เกิดขึ้นเอง
“สามวันแล้ว ลั่วเหอเจ้าปลอดภัยดีหรือไม่?”
เมื่อสามวันก่อน
แต่ละหมู่บ้านได้ประชุมเกี่ยวกับพายุฤดูหนาวที่รุนแรงเกินการควบคุม พวกเขานั้นได้แบ่งกลุ่มเป็นสองกลุ่ม กลุ่มแรกนั้นคือกลุ่มที่จะรอช่วยชีวิตชาวบ้านที่เดินออกไปหาทรัพยากรและปกป้องพวกเขา กลุ่มที่สองนั้นคือกลุ่มพิเศษสำหรับคนที่มีระดับจอมยุทธ์ขั้นเริ่มต้นขึ้นไป เป็นการตรวจสอบการเคลื่อนไหวสัตว์อสูรระดับสูง
แม้มีชาวบ้านในแต่
