ละหมู่บ้านมากมายไม่พอใจที่ผู้นำหมู่บ้านของพวกเขา แต่ละคนต่างยังมีความคิดในการเลือกไปสังหารสัตว์อสูรตัวนั้นเพื่อเอาค่าตอบแทนจากโจวเมิ่น แต่สุดท้ายเสียงของผู้นำหมู่บ้านนับเป็นคำขาด กลุ่มแรกนั้นผู้นำก็คือเยี่ยนอวี้เจิน ส่วนกลุ่มสองนั้นผู้นำคือโจวเมิ่น เยี่ยนอวี้เจินนั้นเดินมาหาลั่วเหอ เพราะเขานั้นไม่ค่อยไว้ใจโจวเมิ่น
“ลั่วเหอ ระวังตัวด้วย พวกมันอาจใช้โอกาสนี้ในการจัดการเจ้า!”
“ท่านไม่ต้องห่วง ข้าจะระวัง”
การสำรวจนั้นเป็นไปได้ดี โจวเมิ่น โจวซิน และลั่วเหอนั้นระวังตัวเป็นพิเศษ เพราะว่ามีเพียงกลุ่มของโจวเมิ่นและลั่วเหอที่พอรู้ว่า ในเมื่อหิมะนั้นตกไปทั่วทิศ ราชันย์อสรพิษหยกขาวก็ไม่จำเป็นต้องขยายอาณาเขตของมัน เพราะทุกที่คืออาณาเขตของมัน แต่ว่ายังมีข้อดี เพราะการตรวจจับของมันต่ำลงเมื่อเทียบกับเมื่อก่อนที่ตรวจจับสิ่งใดได้ก็สังหารในทันที
ทุกคนล้อมเป็นวงกลม โดยที่โจวเมิ่นยืนอยู่ตรงกลาง
“ข้าจะจับรายชื่อที่จะคู่กันเพื่อสำรวจได้ไวยิ่งขึ้น คู่แรก โจวซินและลั่วเหอ”
การจับคู่ของโจวเมิ่นนั้นแน่นอนว่ามีการคุยกันเบื้องหลังแล้ว เพื่อไม่ให้เป็นการทำให้โจวเมิ่นเสียเปรียบ เขานั้นได้ตกลงผู้นำหมู่บ้านใน
