การที่จะแบ่งแยกเป็นสองกลุ่ม เพื่อที่จะ…แยกเยี่ยนอวี้เจินและลั่วเหอออกจากกัน เนื่องจากในกลุ่มของเยี่ยนอวี้เจินมีสายของโจวเมิ่นอยู่ การที่ลั่วเหอประกาศว่าตนได้เลื่อนระดับแล้ว เรื่องนี้นั้นทำให้โจวซินไม่สบายใจ เพราะสองเดือนก่อน ลั่วเหอในสายตาโจวซินไม่นับว่ามีความสามารถในการที่จะทัดเทียมเขาได้ แต่ตอนนี้นั้นแตกต่าง ลั่วเหอเข้าสู่ระดับจอมยุทธ์ขั้นเริ่มต้นแล้ว
“พวกเจ้าสองคนไปสำรวจที่ฝั่งเหนือ ดูการเคลื่อนไหวของสัตว์อสูรให้ดี”
ลั่วเหอที่ไม่อาจปฏิเสธได้ เขานั้นได้คำนับโจวเมิ่นพร้อมกับโจวซิน
“ขอรับ!”
โจวเมิ่นนั้นแอบยิ้มออกมา ลั่วเหอนั้นคิ้วขมวดและได้เดินตามโจวซินไปโดยไม่ได้กล่าวอะไรออกมา แต่ลั่วเหอคิดในใจ
“เหตุใดต้องเวลานี้ หากฆ่าโจวซินในตอนนี้จริงๆ คนที่สามารถรับมือสัตว์อสูรระดับสูงได้ก็มีน้อยลง ข้าต้องหนีจริงๆ หรือ?”
ทั้งคู่นั้นเดินมาสักพัก หิมะขาวนั้นก็ตกอย่างต่อเนื่อง บริเวณที่ลั่วเหอและโจวซินเดินไปในพื้นที่ว่างเปล่าดูไม่มีสิ่งใดที่ผิดปกติ คลื่นพลังสัตว์อสูรก็ไม่มีแม้แต่น้อย แต่โจวซินเขานั้นก็ยังคงที่จะเลือกเดินต่อไป ลั่วเหอนั้นก็เริ่มกำทวนเหล็กของตนเองแน่น เพราะยิ่งเดินก็ยิ่ง
