ะใช้วิชากลืนดาราสัมผัสลงไป ปราณมหาศาลถูกรวมที่มือ กลายเป็นมุกสีขาวที่ส่องแสงสีดำ ลั่วเหอเก็บมันไว้ใต้แขนเสื้อ คนอื่น ๆ กำลังหั่นส่วนที่นำไปขายได้ ไม่ว่าจะเป็นอุ้งมือ ขน เนื้อ หรือศีรษะของสัตว์อสูร
ทันใดนั้น หิมะเริ่มตกลงมา เป็นหิมะที่เย็นอย่างมาก ชายคนที่กำลังหั่นเนื้อกล่าว
“ปีนี้ทำไมหิมะตกเร็วกว่าปกติ มันควรตกเดือนหน้าหรือข้าจำเดือนผิด?”
ลั่วเหอตอบกลับขณะมองท้องฟ้า
“ไม่! นี่เพิ่งเดือนเจ็ด หิมะตกเร็วจริง ๆ”
ลั่วเหอมองขึ้นไปบนฟ้า กลางหน้าผากของเขาปรากฏตรามารสวรรค์ ดวงตาเห็นคลื่นปราณสีฟ้ากำลังกระจายไปทั่วท้องฟ้า พลังนี้ทำให้จักรพรรดิมารสวรรค์ตื่นขึ้น เขาโผล่ร่างออกมาในรูปอีกา ลั่วเหอมองไปด้านหลังเห็นทุกคนกำลังหั่นเนื้อสัตว์อสูร จึงแอบเดินออกไปอย่างเงียบ ๆ
“ท่านอาจารย์ ท่านนี่นะ หลับนานเกินไปแล้ว ตอนนี้ข้าระดับกำเนิดขั้นเริ่มต้นแล้ว!”
จักรพรรดิมารสวรรค์ตอบอย่างเครียด
“อะไรของเจ้า เดิมทีข้าจะหลับสักหนึ่งปี แต่ข้าสัมผัสได้ถึงลมหายใจของสัตว์อสูรที่ใกล้เลื่อนระดับจักรพรรดิแล้ว”
ลั่วเหองง
“ระดับใดอีก ข้าไม่เข้าใจ”
จักรพรรดิมารสวรรค์ส่ายหัว ใช้ปีกแตะศีรษะลั่วเหอ
“เห้อ! ข้าควรเขียนตำร