หนึ่งเดือนมานี้ ข้าเห็นการออกทวนของเยี่ยนอวี้เจินสิบรูปแบบ ช่างติดตาเสียจริง”
ลั่วเหอเพ่งมองสัตว์อสูรตัวนั้น
“ควรจบได้แล้ว ทวนประกายเพลิง… อสรพิษแดง!”
อสรพิษแดงปรากฏอยู่ด้านหลังลั่วเหอ ตัวมันใหญ่เท่าลั่วเหอ เพียงชี้ทวนไปที่สัตว์อสูรระดับกลาง อสรพิษแดงก็พุ่งโจมตีจนมันตาขาวและล้มลง ทุกคนปรบมือให้ลั่วเหอ
“ที่แท้ก็แอบซ่อนพลังไว้”
ชายคนที่ลั่วเหอช่วยไว้รีบคุกเข่าคำนับ
“ขอบคุณเจ้ามาก ก่อนหน้านี้… เอ่อ ข้าปากพล่อยเอง ขออภัยด้วย!”
แต่ถูกลั่วเหอจับลุกขึ้น
“ท่านไม่ต้องทำเช่นนี้ เราอยู่กลุ่มเดียวกัน สมควรแล้ว”
ลั่วเหอคำนับทุกคน
ชายคนหนึ่งในแปดคนมองทวนในมือของลั่วเหอจึงถามขึ้น
“ทวนในมือท่าน?”
ลั่วเหอยกทวนประกายเพลิงให้ทุกคนดู
“ข้าระดับไม่สูงนัก หัวหน้าพวกท่านจึงให้ข้ายืมทวน”
ทุกคนหัวเราะออกมา ทำให้ลั่วเหอมึนงงเล็กน้อย แต่ไม่ได้ถาม
“ฮ่าๆ… สุดยอด ใช้อาวุธธาตุได้ด้วย มีวาสนาจริง ๆ”
ลั่วเหอเข้าใจทันทีว่า วิชากลืนดารากำลังข่มทวนประกายเพลิงอยู่ จึงทำให้เขาใช้งานได้ ไม่เช่นนั้นวิชากลืนดาราอาจดูดพลังธาตุไฟเปลี่ยนเป็นปราณบริสุทธิ์ให้เขาบ่มเพาะ
ลั่วเหอไม่รอช้า เดินไปที่สัตว์อสูรระดับกลางแล
