ลั่วเหอก่อนที่จะปลดปล่อยวิชาตราประทับดาวมาร มีทวนที่คุ้นตาพุ่งผ่านหน้าของทั้งสองฝ่าย ทวนนั้นลั่วเหอรู้จักดี มันคือทวนของเยี่ยนอวี้เจิน เขานั้นมาถึงก็ลงกระโดดมายืนอยู่ด้านหน้าลั่วเหอ ทวนนั้นบินกลับเข้ามาที่มือของเยี่ยนอวี้เจิน โจวซินและพวกพ้องของเขาต่างเกรงกลัว ทุกคนรู้ดีว่าเยี่ยนอวี้เจินเป็นรองแค่บิดาของโจวซิน
เยี่ยนอวี้เจินเมื่อเห็นลั่วเหอกำลังใช้มือห้ามเลือดจากบาดแผลที่แขนซ้าย ทำให้เขาไม่พอใจอย่างยิ่ง เขากระแทกทวนไปด้านหน้า คลื่นปราณทวนรุนแรงอย่างมาก โจวซินและพวกพ้องพยายามต้านทานแต่ก็ไม่สำเร็จ กระเด็นออกไปไกล เยี่ยนอวี้เจินปลดปล่อยพลังปราณระดับจอมยุทธ์ขั้นปลาย ข่มขู่พวกโจวซิน
“กล้าทำร้ายคนของข้า แถมยังกล้าทำร้ายลูกข้า ต่อให้โจวเมิ่นมาข้า ก็จะสั่งสอนเด็กอย่างเจ้า”
โจวซินใช้มือเช็ดเลือดที่ไหลออกจากปาก และยังยิ้มอยู่“แน่ใจหรือ? ท่านพ่อของข้าระดับสูงกว่าเจ้า!”
โจวซินจองหองอย่างมาก เขาไม่เกรงกลัวเยี่ยนอวี้เจินแม้แต่น้อย เขารู้ดีว่าบิดาของตนแข็งแกร่งเพียงใด จึงไม่คิดจะยอมให้เยี่ยนอวี้เจินและลั่วเหอเป็นฝ่ายชนะ
เยี่ยนอวี้เจินกำทวนไว้แน่น แววตาโมโหสุดขีด
เขากระโดดขึ้นฟ้า และฟาดทวนลงมา คลื่นพล
