ังปราณรุนแรงพุ่งลงใส่โจวซินและพวกของเขา พวกนั้นพยายามต้านสุดชีวิต แต่ยิ่งต้านก็ยิ่งเหมือนถูกกดทับ จนล้มลงเกือบทั้งหมด
ทว่าก่อนที่ทวนจะถึงตัว มีฝ่ามือสีม่วงโจมตีสวนขึ้นมา ทำให้เยี่ยนอวี้เจินต้องยกทวนขึ้นป้องกัน
ชายผู้ใช้ฝ่ามือม่วงปรากฏตัว เขาเป็นชายผมดำยาว ร่างกายกำยำ สวมผ้าคลุมขนสัตว์อสูรที่มีเกล็ดแข็งแกร่ง หน้าตาราวสี่สิบปี ข้างกายมีมีดบินปราณสีฟ้าขาวลอยวนอยู่ ชายผู้นี้แซ่โจว นามว่าโจวเมิ่น เป็นบิดาของโจวซิน
“น้องอวี้เจิน ทำเกินไปหน่อยนะ เด็กแค่เล่นกันเท่านั้น”
เยี่ยนอวี้เจินปลดปล่อยพลังปราณระดับจอมยุทธ์ขั้นปลาย ปราณสีแดงคลุมร่างของเขา ลั่วเหอพยุงร่างตนเองไปพิงต้นไม้ใกล้ ๆ
เยี่ยนอวี้เจินกล่าว แล้วพุ่งเข้าโจมตีโจวเมิ่นทันที
“งั้นเราก็มาเล่นกันบ้าง!”
ทวนของเยี่ยนอวี้เจินถูกมีดบินของโจวเมิ่นต้านกลับไป โจวเมิ่นปลดปล่อยพลังปราณระดับจอมยุทธ์ขั้นสูงสุด ปราณสีเขียวคลุมร่าง เขาควบคุมมีดบินโจมตีต่อเนื่อง
คลื่นพลังปะทะกันรุนแรง ลมปราณกระจายไปทั่วทิศ ลั่วเหอยกแขนขึ้นบังแรงปะทะ
ทั้งสองต่อสู้กันอย่างดุเดือด เยี่ยนอวี้เจินโจมตีทรงพลังแต่เชื่องช้าและไม่ต่อเนื่อง ขณะที่โจวเมิ่นโจมตีรวดเร็วต่อเนื
