มต่อมา
ใจกลางป่าใกล้สะพานมรกต
ลั่วเหอจับหน้าอกของตนเอง เขาใช้กำลังทั้งหมดไปกับการหนีจากโจวซินและพวกของเขา โจวซินยิ้มเย้ยหยันที่ลั่วเหอเลือกวิ่งหนีแทนสู้ แต่แท้จริงแล้วลั่วเหอต้องการล่อโจวซินให้มาที่ที่ไร้ผู้คน เหมาะแก่การสังหาร เขาไม่ได้เกรงกลัวโจวซินตั้งแต่แรก เคยอยู่ระดับเดียวกันกำเนิดขั้นปลาย จึงรู้ความห่างชั้นของระดับการบ่มเพาะ หากใช้วิชายุทธปกติย่อมสู้ไม่ได้ วิชาทวนก็ยังไม่แตกฉาน มีเพียงวิชาของจักรพรรดิมารสวรรค์เท่านั้น
โจวซินยิ้มไม่หยุด พุ่งดาบพร้อมพวกอีกสองคน รวดเร็วอย่างมาก แต่ลั่วเหอก้มลงใช้ทวนปัดป้องการโจมตีของทั้งสาม แม้จะปัดได้ไม่หมด คลื่นปราณฟันแขนลั่วเหอเพียงเล็กน้อย
ลั่วเหอใช้วิชาตราประทับดาวมารที่มือซ้าย แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นไร้ความปราณีเหมือนครั้งนั้น…
