ให้กับลั่วเหอ“ข้าเข้าใจแล้ว ท่านระวังตัวด้วย!”
ลั่วเหอพยักหน้า“อืม ข้าจะระวัง”
เย่เซียนฮวาแบกเยี่ยนเผิง และวิ่งออกไปจากสะพานมรกต โจวซินจะวิ่งตามไป แต่ถูกทวนเหล็กของลั่วเหอบังทางไว้ โจวซินคิ้วขมวด และใช้ดาบแทงไปที่ลั่วเหอ ลั่วเหอใช้วิชาปัดป้องของตระกูลซู ใช้ฝ่ามือเวียนว่ายเหมือนวารี เปลี่ยนวิถีดาบของโจวซิน
จากนั้นลั่วเหอใช้ทวนที่เก็บไว้ด้านหลัง แกว่งเป็นแนวนอนโจมตีโจวซิน แต่โจวซินตอบสนองไวมาก ยกดาบตั้งป้องกัน คลื่นดาบของโจวซินถูกทวนของลั่วเหอกระแทกออกไป
ลั่วเหอกำลังใช้วิชาทวนของเยี่ยนอวี้เจิน เป็นวิชาทวนที่ทรงพลัง หัวใจของมันคือการใช้แรงจากพลังภายนอกช่วย ซึ่งไม่เหมาะกับลั่วเหอเลย เพราะตอนนี้ร่างกายเขาเป็นเพียงชายผอมบาง ลั่วเหอฝืนใช้ได้ไม่นาน
ลั่วเหอนำมือซ้ายไขว้หลัง วิชาตราประทับดาวมารปรากฏขึ้น ตราประทับสีดำมีลวดลายดวงตาดาวมาร ออร่าสีม่วงแผ่ออกมาและขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ลั่วเหอและโจวซินจ้องตากันชั่วครู่ ก่อนลั่วเหอมองไปยังคนที่อยู่บนสะพานมรกต และเลือกเก็บวิชาตราประทับดาวมาร เขาตัดสินใจใช้กำลังที่เหลือวิ่งหนี โจวซินจึงรีบวิ่งตามไปพร้อมพวกพ้องอีกสองคน
หนึ่งชั่วยา
