หรือ เจ้าคนผู้นั้นอยู่ไม่เป็นที่เป็นทาง พวกเจ้าจะหาตัวเขาไปทำไมกัน” ซือหม่าโยวเย่ว์ถามอย่างไม่เข้าใจ
“มีเรื่องอยากขอความช่วยเหลือจากเขาน่ะ” ซีเหมินเฟิงกล่าว
“ซีเหมินเฟิง ทำไมมีอะไรเจ้าถึงได้พูดกับเขาหมดเลยเล่า” คงเซียงอี๋ถลึงตาใส่ซีเหมินเฟิงอย่างไม่พอใจ
“แต่ไหนแต่ไรข้าก็ไม่เคยปิดบังเรื่องใดจากพี่หญิงเลย” ซีเหมินเฟิงพูด
“เอาล่ะ พวกเจ้าไปพบโม่ซานเช่นนี้ เขาย่อมไม่มีทางสนใจพวกเจ้าอย่างแน่นอน หรือไม่ก็ต้องเรียกราคาที่สูงลิบลิ่ว ขูดรีดเลือดเนื้อพวกเจ้าอย่างหนักแน่” ซือหม่าโยวเย่ว์สองมือไพล่หลังพลางพูดด้วยความมั่นใจ
“ท่านรู้จักเขาหรือ” ซีเหมินเฟิงพูดอย่างประหลาดใจ
“ตอนข้าอายุร้อยปีก็เคยไปที่โม่เป่ยรอบหนึ่งมิใช่หรอกหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ในตอนนั้นได้พบเขาเข้าโดยบังเอิญจึงได้ทำความรู้จักกัน”
“ข้านึกออกแล้ว ในตอนนั้นท่านบอกว่าได้รู้จักกับสหายผู้หนึ่ง แต่อุปนิสัยแปลกประหลาด ท่านเรียกเขาว่าอะไรนะ…เจ้าพยาธิซาน ที่ท่านพูดถึงคงจะมิใช่โม่ซานหรอกกระมัง”
ซือหม่าโยวเย่ว์พยักหน้า
“เช่นนั้นก็ยิ่งดี ก่อนหน้านี้พวกเรายังกังวลกันอยู่เลยว่าต่อให้หาตัวเขาพบก็ไม่แน่ว่าจะทำได้สำเร็จ ถ้าหากมีท่านออกหน้าให้ เช่นนั้น
