“เสี่ยวหลานเป็นคนของตระกูลอิ่น ตอนนี้ออกมาจากตระกูลเป่ยกงแล้ว แล้วจะไม่กลับตระกูลอิ่นได้อย่างไรกัน” สตรีวัยกลางคนผู้สวมชุดกระโปรงยาวสีแดงเข้มผู้หนึ่งเดินเข้ามาดึงมืออิ่นหลานเอาไว้แล้วพูดว่า “มาจนถึงหน้าประตูบ้านแล้วจะไม่กลับบ้านได้อย่างไรกัน ป้าได้ให้คนไปจัดเตรียมเรือนเดิมของพวกเจ้าเอาไว้แล้ว ต่อจากนี้เจ้าก็พักที่เรือนเดิมหลังนั้นแหละ”
“นี่คงเป็นญาติผู้น้องถังกระมัง” หญิงสาวผู้หนึ่งเดินเข้ามาแล้วยิ้มพลางดึงมือเป่ยกงถังเอาไว้พลางเอ่ยว่า “ข้าคือญาติผู้พี่เฟยเฟยของเจ้า ไป ข้าจะพาเจ้าไปดูเรือนที่เจ้าเคยพักอาศัยในตอนเด็ก”
เธอพูดพร้อมกับชี้ไปทางอิ่นซี
ล้อเล่นแล้ว ตอนนี้พวกอิ่นหลานเป็นดังสมบัติล้ำค่า ถ้าหากตัดสัมพันธ์กับตระกูลอิ่น เช่นนั้นในภายหน้าพวกเขาจะยังสานสัมพันธ์กับเผ่าพันธุ์พิราบอินทรีต่อไปได้อย่างไรเล่า
ยังมีเจ้านายของราชาวิหคผู้นั้นที่เป็นสหายสนิทกับพวกนางอีก ถ้าหากไม่มีพวกนาง คนผู้นี้ก็ไม่มีทางสนใจตระกูลอิ่นอย่างแน่นอน
เพื่อผลประโยชน์ของตระกูล ก็มิอาจให้อิ่นหลานไปจากตระกูลได้!
พวกเป่ยกงถังจะมองความคิดของคนเหล่านี้ไม่ออกได้อย่างไรกัน แต่ยังดีที่ทั้งตระกูลยังมีคนที่เบิกบานใจกับการ
