ที่พวกนางสามแม่ลูกยังมีชีวิตอยู่จริงๆ ดังนั้นจึงไม่สนใจเรื่องเหล่านั้นอีกต่อไปแล้ว
โดยเฉพาะอิ่นหลานที่ไม่ใส่ใจ กลับมาอย่างเต็มใจ ส่วนเป่ยกงถังก็แค่ทำตามใจมารดาเท่านั้น
พวกซือหม่าโยวเย่ว์ได้รับการต้อนรับเข้ามาในคฤหาสน์เช่นแขกผู้ทรงเกียรติ และได้มีการจัดเตรียมเรือนพักส่วนตัวเอาไว้ให้พวกเขา การต้อนรับก็ถือได้ว่ายอดเยี่ยม
เป่ยกงถังยังไม่กลับมา หลังจากที่ทุกคนพักผ่อนกันครู่หนึ่งแล้ว โยวเย่ว์ก็ออกไปจากตระกูลอิ่นตามลำพัง
เธอไปที่โรงเตี๊ยมเมื่อคืนนี้ แต่กลับได้รับข่าวว่าซีเหมินเฟิงสรุปยอดบัญชีจากไปเรียบร้อยแล้ว เธอออกมาจากโรงเตี๊ยมด้วยความผิดหวังแล้วเดินไปบนถนนอย่างไร้สติ
เห็นอยู่ชัดๆ ว่าเขาจำตนได้ เหตุใดจึงต้องจากไปด้วยเล่า ทั้งยังจากไปในชั่วข้ามคืน กลัวแต่ว่าหลังจากที่ตนไปแล้วเขาจะคิดบัญชีจากไปในทันที
ไม่ยอมรับเธอก็แล้วไปเถิด เหตุใดจึงต้องหนีไปจากเธอด้วยเล่า
“เฟิงเอ๋อร์ เจ้าคิดจะไม่ยอมรับพี่หญิงไปชั่วชีวิตเลยหรือไร” หัวใจเธอยากจะยอมรับได้ ไม่รู้เลยว่าจะไปหาคนได้จากที่ใด
ทันใดนั้นเธอก็ถูกคนคว้าแขนเอาไว้ ทั้งร่างจึงหยุดลง
“เดินต่อไปอีกก็จะชนต้นไม้แล้วนะ” เสียงของอูหลิงอวี่ดังขึ้นมาจากทางด้านหลัง
ซือ
