าด้วย” เดิมทีซือหม่าโยวเย่ว์ไม่อยากให้อูหลิงอวี่รู้เรื่องที่ตนได้รับมา แต่เมื่อคิดได้ว่าหมัวซาก็รู้แล้ว ในภายหน้าเมื่อพวกเขาผสานรวมกันเขาก็ต้องรู้อยู่ดี นอกจากนี้เธอก็มิได้คุ้นเคยกับเขตรอบนอกนี้มากนัก มีคนผู้หนึ่งอยู่ข้างกายก็ดีเหมือนกัน
เธอเดินไปพร้อมกับหยิบเอาหินแม่ลูกออกมาติดต่อกับซือหม่าเลี่ย เมื่อได้รู้ว่าเธอจะจากไป ทุกคนก็ตกตะลึงเป็นอย่างยิ่ง ต่างก็อยากไปด้วยกันกับเธอ
“พวกเจ้าก็อยู่กันที่ตระกูลอิ่นนี่แหละ” ซือหม่าโยวเย่ว์ปฏิเสธพวกเขาตรงๆ “ตอนนี้เป่ยกงเพิ่งจะกลับมาถึงตระกูล ยังต้องการให้พวกเจ้าคอยสนับสนุนนางอยู่ข้างๆ ถ้าหากข้ามิได้ไปที่งานประมูลเมื่อถึงเวลา เช่นนั้นพวกเราก็ไปพบกันที่สำนักวิชาเทียนฝูนะ มีศิษย์พี่อยู่กับข้าทั้งคน พวกเจ้าไม่ต้องเป็นห่วงข้าเลย เช่นนี้ก่อนแล้วกัน ข้าวางละ”
พอพูดจบเธอก็ตัดขาดการติดต่อ เดินมาถึงโรงเตี๊ยมแล้วเธอจึงเข้าไปพร้อมกับอูหลิงอวี่
ผู้จัดการเห็นซือหม่าโยวเย่ว์เพิ่งจากไปได้เพียงครู่เดียวก็กลับมาอีก ไม่รอให้เธอถามก็ชิงพูดก่อนว่า “เมื่อครู่ข้าบอกเจ้าไปแล้วมิใช่หรือว่าชายสวมหน้ากากผู้นั้นคืนห้องแล้วจากไปตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างแล้ว”
ซือหม่าโยวเย่ว
