หากขี่สัตว์อสูรบินได้ไปแค่สิบกว่าวันก็ถึงแล้ว” เสี่ยวเอ้อร์พูด
“ขอบใจนะ”
ซือหม่าโยวเย่ว์และอูหลิงอวี่ออกไปนอกเมือง หลังจากนั้นจึงไล่ตามไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ เดิมทีคิดว่าซีเหมินเฟิงเดินทางล่วงหน้าไปก่อนพวกเขาเพียงแค่ครึ่งวัน ก็น่าจะติดตามไปได้อย่างรวดเร็ว อัตราเร็วของพิราบอินทรีก็นับได้ว่าเป็นอันดับต้นๆ ในบรรดาเผ่าพันธุ์นก แต่พวกเขาติดตามมาเจ็ดแปดวันก็ยังไม่เห็นตัวคนเลย ทำให้เธอคิดไปว่าตนคงคลาดกันกับพวกเขาเสียแล้ว
สุดท้ายในขณะที่ใกล้จะถึงเมืองอวี่นั้นเอง ซือหม่าโยวเย่ว์จึงไล่ตามรอยพวกเขาได้ นอกจากนี้ยังเป็นเพราะพวกเขาเกิดเรื่องโต้เถียงกับผู้อื่นเข้า แล้วกำลังเผชิญหน้ากับอีกฝ่ายอยู่ภายในหุบเขา
เมื่อเห็นอีกฝ่ายมีจำนวนหลายสิบคน เป้าหมายของพิราบอินทรีใหญ่โตเกินไป พวกซือหม่าโยวเย่ว์จึงถอยห่างออกมา หลังจากนั้นจึงให้อูหลิงอวี่พาเธอบินไปยังบริเวณใกล้ๆ แล้วลอบสังเกตการณ์อยู่ในความมืด
………………………………………
