กงอ้าวเห็นอิ่นหลานพูดเรื่องเหล่านี้ออกมาจนหมดจึงตื่นตระหนกตกใจ แล้วพูดกับยามรักษาการณ์ที่โอบล้อมพวกเขาอยู่ว่า “จับตัวพวกเขาสามแม่ลูกให้ข้าที คนของตระกูลเป่ยกงเราจะออกไปจากประตูบานนี้มิได้!”
“ข้าจะคอยดูว่าใครกล้าทำ!” ซือหม่าโยวเย่ว์มายืนข้างกายพวกเป่ยกงถังแล้วเอ่ยว่า “เคยเห็นคนหน้าไม่อาย แต่ยังไม่เคยเห็นที่หน้าไม่อายเท่าตระกูลเป่ยกงเลย เป่ยกง ท่านพาพวกท่านแม่เจ้ากลับไปกันก่อนเถิด”
เป่ยกงถังพยักหน้าแล้วประคองอิ่นหลานพร้อมกับจูงมือเป่ยกงหังออกไป
“สกัดพวกเขาเอาไว้ให้ข้า!” เป่ยกงสยงออกคำสั่ง ยอดฝีมือระดับจักรพรรดิเทพขึ้นไปกลุ่มหนึ่งเหินทะยานออกมาจากลานบ้าน สกัดพวกอิ่นหลานเอาไว้
“พี่สาม ดูท่าทางท่านจะไม่ไหวหรอก คนผู้นี้ไม่ไว้หน้าท่านเลย!” น้ำเสียงหยอกเย้าเสียงหนึ่งดังขึ้น ทุกคนมองตามเสียงนั้นไป ชายหนุ่มวัยเยาว์ท่าทางเอ้อระเหยลอยชายผู้หนึ่งนำกลุ่มคนเดินเข้ามา ซึ่งในนั้นมียอดฝีมือระดับจักรพรรดิเทพรวมอยู่ด้วย
อิ่นฮ่าวเห็นอิ่นซีผู้เป็นน้องชายตนจึงเอ่ยว่า “เจ้ามาได้อย่างไรน่ะ”
“ตาเฒ่าบอกว่าถึงแม้น้องเล็กจะมีความผิด แต่ตอนนี้ตายแล้วเกิดใหม่ได้ ตระกูลจะถือว่าให้อภัยนางก็ได้ ตระกูลเป่ยกงทำเรื่องน่าขายหน้า
