ร้องสองเสียง
เมื่อได้ยินเสียงร้องนี้คนทั้งสองตระกูลจึงหยุดลง
“แย่แล้ว!” เป่ยกงสยงสีหน้าแปรเปลี่ยน
เกรงว่าเรื่องในวันนี้จะเกินกว่าการควบคุมของพวกเขาเสียแล้ว
“แกว๊กๆ”
พิราบอินทรีฝูงหนึ่งบินเข้ามาจากนอกเมืองอย่างยิ่งใหญ่ มองจากเบื้องล่าง ดูเหมือนว่าจะปกคลุมผืนฟ้าเอาไว้กว่าครึ่ง
เป่ยกงถังเห็นฝูงพิราบอินทรีแล้วใบหน้าก็ฉายแววยินดี นางมองซือหม่าโยวเย่ว์อย่างซาบซึ้ง
หลังจากเหล่าพิราบอินทรีบินมากลางท้องฟ้าแล้วก็มิได้ร่อนลงมา หากแต่บินวนอยู่กลางอากาศ
“ราชาพิราบอินทรี ท่านคิดจะเป็นศัตรูกับมนุษย์จริงหรือ” เป่ยกงสยงจงใจลากมาทั้งเผ่าพันธุ์มนุษย์ พยายามจะกดดันเขาด้วยเรื่องนี้
การเป็นศัตรูกับตระกูลหนึ่งกับการเป็นศัตรูกับมวลมนุษย์ทั้งหมดนั้นแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว
“ข้าเพียงแค่รับผิดชอบปกป้ององค์ราชาของข้าเท่านั้น” ราชาพิราบอินทรีตอบด้วยน้ำเสียงกลางๆ ประโยคหนึ่ง
ซือหม่าโยวเย่ว์เรียกเจ้าวิหคน้อยออกมา เหล่าพิราบอินทรีกลางอากาศพากันร้องเสียงยาวเป็นการแสดงความเคารพต่อเจ้าวิหคน้อย แม้กระทั่งราชาพิราบอินทรีก็ค้อมกายคารวะมันด้วย
เจ้าวิหคน้อยโบกมือให้ราชาพิราบอินทรีลุกขึ้น หลังจากนั้นจึงมองเป่ยกงสยงพลางเอ่ยว่า “ใครกล้าแตะต
