อย่างนั้นหรือ” ยามรักษาการณ์ผู้นั้นตวาดใส่เป่ยกงถัง
“ข้าเป็นใครนั้นไม่ต้องให้พวกเจ้ามาถามหรอก รีบไสหัวไปรายงานให้ข้าเสีย ถ้าหากสิบนาทีแล้วยังไม่มีการตอบรับ ข้าก็จะทำลายสิงโตหินนั่นของพวกเจ้าเสีย” เป่ยกงถังเหลือบมองสิงโตหินสองตัวที่อยู่หน้าประตูใหญ่
“เจ้าคนโอหัง ถึงกับกล้ามาเกะกะระรานที่หน้าประตูบ้านตระกูลเป่ยกง มานี่ มาจับตัวพวกเขาที!” ยามรักษาการณ์หนึ่งในนั้นตะโกน
ยามเฝ้าประตูมิได้มีพลังยุทธ์แข็งแกร่งมากนักอยู่แล้ว ต่างก็เป็นเพียงแค่บุคคลระดับราชาเทพขั้นต้นเท่านั้น ยังไม่ถึงสองนาที คนหกคนก็ถูกโจมตีจนนอนเกลื่อนกลาดบนพื้น
เมื่อได้ยินความเคลื่อนไหวด้านนอก ก็มีคนหลายคนวิ่งออกมาจากประตูใหญ่แล้วปะทะกับพวกเป่ยกงถัง
“มีเรื่องอันใดกันน่ะ” ชายที่ดูอายุอยู่ในวัยกลางคนผู้หนึ่งเดินออกมาจากประตูใหญ่ เมื่อเห็นยามรักษาการณ์ถูกโจมตีจนนอนเกลื่อนพื้น จึงขมวดคิ้วหมายจะด่าทออีกฝ่าย แต่ในขณะที่เห็นเป่ยกงถังก็ตกตะลึงไป “คุณหนูถังหรือ”
ผู้ที่ออกมาก็คือพ่อบ้านของตระกูลเป่ยกง ย่อมต้องรู้จักเป่ยกงถังอยู่แล้ว ตอนที่นางหนีไปนั้นอายุได้สิบกว่าปีแล้ว รูปลักษณ์จึงค่อนข้างเหมือนเดิม ตอนนี้เครื่องหน้าขยายออก แต่ก็ยังมิได้
