วัตถุประสงค์หนึ่งที่เขานำชาโสมมังกรหยกภูเขาหิมะออกมาในวันนี้ก็คืออยากจะพิสูจน์ว่าซือหม่าโยวเย่ว์ใช่คนของแดนศูนย์กลางหรือไม่ ถ้าหากว่าใช่ ก็ไม่มีทางที่จะไม่รู้ความแตกต่างข้อนี้
“คุณชายซือเย่ว์ดูเยาว์วัยยิ่งนัก ไม่ทราบว่าอายุอานามเท่าใดแล้วหรือ”
ซือหม่าโยวเย่ว์ก้มหน้าดื่มชา นัยน์ตากะพริบวาบ ถามอายุเธออย่างนั้นหรือ เจ้าชายโสมมผู้นี้คิดจะทำอะไรหรือ คงมิได้คิดจะยกบุตรสาวให้แต่งงานกับตนหรอกกระมัง
นึกถึงประโยคที่ถามตอนนั้นว่าสุราหรือเสี่ยวเอ๋อร์กันแน่ที่งดงาม ร่างกายเธอก็สั่นสะท้านโดยไม่รู้ตัว
“ยี่สิบห้าแล้ว”
“ยี่สิบห้าหรือ” เป่ยกงอ้าวมองซือหม่าโยวเย่ว์ อายุยี่สิบห้าปีก็กล้าขึ้นเหนือล่องใต้เช่นนี้แล้ว ในภายหน้าจะต้องเป็นบุคคลผู้ยิ่งใหญ่อย่างแน่นอน “ปีนี้บุตรสาวคนเล็กข้าก็อายุได้ยี่สิบสาม จะว่าไปแล้วอายุของพวกท่านก็ไม่ได้ต่างกันมากนัก”
“แหะๆ…” เธอไม่อยากรับปาก จึงได้แต่หัวเราะ
“ไม่ทราบว่าคุณชายซือเย่ว์แต่งงานแล้วหรือยัง” เป่ยกงอ้าวถามอีกครั้ง
ซือหม่าโยวเย่ว์สะอิดสะเอียนจนแทบไม่ไหว พึมพำอยู่ในใจว่าเหตุใดพวกเป่ยกงถังจึงยังไม่มากันสักที
“ข้ายังไม่ได้แต่งงานหรอก” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “บิดามารดาข้าบอกไว้ว่
