…” ชายหนุ่มถอยหลังไปสองก้าวอย่างไม่ตั้งใจพลางมองซือหม่าโยวเย่ว์อย่างไม่อยากจะเชื่อ
“โฮก…”
เจ้าคำรามน้อยวิ่งกลับมาในชั่วพริบตา มันแปลงร่างกลับเป็นร่างจริงแล้วคำรามใส่ชายหนุ่มสวมหน้ากากก่อนจะพุ่งเข้าใส่อย่างรวดเร็ว
เมื่อชายหนุ่มผู้นั้นเห็นร่างจริงของเจ้าคำรามน้อยแล้วก็ตกตะลึงจนลืมเคลื่อนไหว จนกระทั่งมันมาถึงตรงหน้าจึงยื่นมือข้างหนึ่งมาคว้าตัวมันเอาไว้ แต่คราวนี้มิได้โยนมันออกไปอีกแล้ว
“สภาพอย่างเจ้าในตอนนี้ย่อมมิใช่คู่ต่อสู้ของข้าอยู่แล้ว” เขาพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า
“ต่อให้มิใช่คู่ต่อสู้ของเจ้า ข้าก็ต้องปกป้องเย่ว์เย่ว์อยู่ดี!” เจ้าคำรามน้อยพยายามขยับตัว แต่จนใจที่พลังยุทธ์ของอีกฝ่ายแข็งแกร่งเกินไป ต่อให้เป็นตอนที่มันสมบูรณ์ดีก็ยังมิใช่คู่ต่อสู้ของเขาอยู่ดี ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตอนนี้ที่ได้รับบาดเจ็บแล้วยังมิได้ฟื้นฟูอย่างสมบูรณ์เลย
“พวกเจ้าไปเถิด” ชายหนุ่มสวมหน้ากากเก็บพลังของตนกลับมา พอพูดกับซือหม่าโยวเย่ว์จบแล้วก็จากไป
“ซีเหมินเฟิง เจ้าจำข้าได้แล้ว เหตุใดจึงไม่ยอมรับข้าเล่า” ซือหม่าโยวเย่ว์ตะคอก
ชายหนุ่มสวมหน้ากากฝีเท้าหยุดชะงัก เขาพูดอย่างเรียบเรื่อยโดยไม่หันมาว่า “เจ้าพูดอะไรของเจ้า ข้าไม่รู้จักเจ้า เจ้าก็
