กตัวไป
“โยวเย่ว์ เหตุใดเจ้าจึงอยากไปดูพื้นที่ต้องห้ามเหล่านั้นเล่า” ตอนอยู่ข้างนอกพวกเป่ยกงถังมิอาจตั้งคำถามกับการกระทำและคำพูดของเธอได้ แต่ตอนที่ไม่มีคนนอกอยู่ พวกเขาก็ยังถามได้ เพราะพวกเขารู้ว่าโยวเย่ว์ไม่มีทางทำเรื่องเหล่านี้โดยไม่มีเหตุมีผลแน่
“เมื่อตอนบ่ายตอนที่พวกเราเพิ่งมาถึง ก็ปล่อยผึ้งแดงออกไปกันตั้งหลายตัวมิใช่หรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“อืม เหมือนจะเห็นเจ้าเคลื่อนไหวอยู่ครั้งหนึ่งนะ” ซือหม่าโยวหลินกล่าว “ไปได้ยินข่าวอะไรมาเล่า”
“ข้าให้พวกมันไปหาสถานที่ของพวกเซี่ยจงดูหน่อย แล้วไปได้ยินเขากับภรรยาเขาวางแผนล่อพวกเราไปยังพื้นที่ต้องห้ามเข้าพอดี หลังจากนั้นก็จะให้คนของตำหนักว่านชิงลงโทษพวกเรา แน่นอนว่าถ้าหากพวกเราตายอยู่ภายในนั้นได้ ก็จะยิ่งทำให้พวกเขาสมความปรารถนา” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“เซี่ยจงผู้นี้พาคนตระกูลเซี่ยมา ดูเหมือนว่าจะมิได้มาหาประโยชน์อันใด คิดไม่ถึงว่าจะยังไม่หยุดคิดชั่วอีก” เป่ยกงถังเอ่ย
“มีบิดามารดาเช่นนี้ ไม่แปลกใจเลยที่สั่งสอนบุตรสาวพรรค์นี้ออกมาได้” โอวหยางเฟยพูด “ดูเหมือนว่าจะต้องสั่งสอนพวกเขาสักคราหนึ่งเสียแล้ว ไม่อย่างนั้นคงไม่มีทางหลุดพ้นจากความคิดในใจนี้แน่”
“ราตรีนี้เ
