สักหน่อย” ชิงหยวนเอ่ย
“เช่นนั้นจะส่งใครไปดีเล่า” รองเจ้าตำหนักถาม
“ข้าจะไปด้วยตัวเอง นอกนั้นก็พาคนไปด้วยอีกหน่อยก็พอแล้ว” ชิงหยวนพูด “ไม่อย่างนั้นเหลียนเจ๋อก็อย่าเพิ่งสนใจเรื่องปรับปรุงบรรยากาศ เจ้าเลือกคนอื่นมาทำแทนดีกว่า เหลียนเจ๋อ เจ้าไปเข้าร่วมงานประมูลกับข้าแล้วกัน”
“ขอรับ ท่านเจ้าตำหนัก”
“ข้าคิดว่าพาคนรุ่นเยาว์ที่มีหน้าที่รับผิดชอบเหล่านั้นไปเปิดหูเปิดตาด้วยก็ได้” รองเจ้าตำหนักพูด
“อืม พวกเขาคือเสาหลักของตำหนักว่านชิง ออกไปเปิดหูเปิดตาสักหน่อยก็ดีเหมือนกัน…”
เช้าวันรุ่งขึ้น สาวใช้คนหนึ่งก็มายังเรือนของพวกซือหม่าโยวเย่ว์ หลังจากที่สาวใช้ผู้นั้นมาถึงแล้วจึงคารวะพวกซือหม่าโยวเย่ว์ก่อนจะเอ่ยว่า “แขกทุกท่านเจ้าคะ ท่านเจ้าตำหนักเชิญเจ้าค่ะ”
ซือหม่าโยวเย่ว์เลิกคิ้วพลางประสานสายตากับพวกเป่ยกงถังปราดหนึ่ง “ในเมื่อท่านเจ้าตำหนักเชิญพวกเรา พวกเราก็ไปคารวะกันสักคราหนึ่งเถิด”
