ดุ้ง เหตุใดลูกพลังวิญญาณนี้ยังไม่ทันสัมผัสถูกพวกเขาก็ถูกสะกดนิ่งเอาไว้เสียแล้วเล่า
หรือจะมีบุคคลผู้สูงส่งคอยปกป้องพวกเขาอยู่กันหนอ
แต่ทุกคนก็ไม่เห็นจะสัมผัสถึงกลิ่นอายของคนอื่นๆ ได้เลย!
“ใช้พลังห้วงมิติเป็นครั้งแรก คิดไม่ถึงว่าผลลัพธ์จะไม่เลวเลยทีเดียว” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดอย่างเรียบเรื่อย
“ปิดผนึกมิติได้โดยอาศัยเพียงแค่ความคิด พลังห้วงมิติของเจ้ายิ่งอยู่นานไปก็ยิ่งเปี่ยมทักษะขึ้นเรื่อยๆ เสียแล้ว” ซือหม่าโยวหลินเอ่ย
“เจ้าก็พอๆ กันมิใช่หรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
พลังห้วงมิติของซือหม่าโยวหลินก็ไม่เลว ผนึกห้วงมิติที่จำกัดได้แล้วเช่นกัน
“เจ้าเป็นปรมาจารย์ค่ายกลหรือ” เซี่ยต้ามองซือหม่าโยวเย่ว์อย่างตกตะลึง มีเพียงปรมาจารย์ค่ายกลเท่านั้นที่ใช้งานพลังห้วงมิติได้
“ถูกต้อง”
เซี่ยต้าหันหน้ามา ด้วยความอยากเห็นสีหน้าท่าทางของนายน้อยบ้านตน
“ปรมาจารย์ค่ายกลหรือ” เซี่ยชิ่งเหรินขมวดคิ้ว นี่ออกจะจัดการได้ยากอยู่สักหน่อยแล้ว ท่านลุงไม่เห็นจะบอกเลยว่าอีกฝ่ายเป็นปรมาจารย์ค่ายกล นอกจากนี้เมื่อดูจากรูปการณ์แล้ว ยังมีปรมาจารย์ค่ายกลถึงสองคนด้วย
แต่เมื่อนึกถึงว่าตอนนี้ญาติผู้น้องของตนกำลังถูกคุมขังอยู่ เขาจึงสลัด
