ซือหม่าโยวหลิน
“พวกเจ้าทั้งหลายไม่เห็นนายท่านอยู่ในสายตาเกินไปแล้ว เมื่อนายท่านโมโหมาก ผลที่ตามมาย่อมสาหัสอย่างยิ่ง…”
“คนผู้นี้ไม่เพียงแค่โง่งมเท่านั้น แต่ยังโง่งงมอย่างแสนสาหัสอีกด้วย” เป่ยกงถังพูด
ไอเยียบเย็นบนร่างของเซี่ยชิ่งเหรินแทบจะทำให้อุณหภูมิทั่วทั้งห้องลดต่ำลงอยู่แล้ว แต่ทั้งสี่คนทางด้านนั้นกลับมิได้มีปฏิกิริยาตอบสนองแต่อย่างใด ทำราวกับเขาเป็นอากาศธาตุอย่างไรอย่างนั้น
“เซี่ยต้า เจ้าไปฆ่าพวกมันเสียให้หมดให้พวกเราที! เดิมทีคิดจะตัดแขนตัดขาพวกมันคนละข้างเท่านั้น ไว้ชีวิตให้พวกมันทำได้แค่แค่ดิ้นรนกระเสือกกระสน แต่ตอนนี้นายท่านไม่อยากเห็นพวกมันอีกแล้ว!”
เขารู้ว่าซือหม่าโยวเย่ว์มีสัตว์อสูรเหนือเทพขั้นสามอยู่ตนหนึ่ง แต่เซี่ยต้านั้นนอกจากตัวจะเป็นระดับสำนักเทพขั้นสูงแล้วก็มีสัตว์อสูรผูกพันธสัญญาที่มีระดับพลังยุทธ์เท่าเทียมกันอยู่ ดังนั้นจึงมากเกินพอสำหรับจัดการพวกเขา
เซี่ยต้านั้นเป็นคนเงียบขรึม ตอนเดินเข้ามาก็โยนลูกพลังวิญญาณลูกหนึ่งตรงเข้ามาด้วย แต่ลูกพลังวิญญาณนั้นกลับถูกสะกดนิ่งเอาไว้กลางอากาศ ก่อนจะสลายตัวไปที่กลางเวหานั้นเอง
เซี่ยชิ่งเหรินและคนอื่นเห็นฉากนี้แล้วต่างตกใจจนสะ
