้วยกัน อุณหภูมิในบริเวณรอบๆ จึงลดลง
“การผสานรวมเปลวเพลิงหรือ” ผู้อาวุโสตระกูลดำมองเปลวเพลิงในมือซือหม่าโยวเย่ว์อย่างประหลาดใจ ตื่นเต้นจนสั่นสะท้านไปทั้งร่าง “เหตุใดเปลวเพลิงนี้ของเจ้าจึงผสานรวมได้ด้วยเล่า”
“ง่ายดายยิ่งนัก เพราะนี่เป็นเปลวเพลิงของข้าทั้งสิ้น มีกลิ่นอายเหมือนกัน เมื่อผสานรวมเข้าด้วยกันแล้วย่อมไม่เกิดการระเบิดขึ้นอย่างแน่นอน” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“เปลวเพลิงนี้เป็นของเจ้าทั้งหมดเลยหรือ” ผู้อาวุโสตระกูลขาวถาม
“เป็นของสัตว์อสูรผูกพันธสัญญาของข้า ก็เหมือนกับเป็นของข้านั่นแหละ” ซือหม่าโยวเย่ว์ขยับข้อมือ เปลวเพลิงจึงหายวับไป
“ไอ้หยา หมดเสียแล้วหรือ”
“พวกท่านบอกเพียงว่าขอดูแวบเดียว ยังไม่พออีกหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์เหลือบตามองเขาปราดหนึ่ง
“เอ่อ…”
“แล้วผึ้งเล่า” ผู้อาวุโสตระกูลดำถาม
ซือหม่าโยวเย่ว์เรียกผึ้งแดงตัวหนึ่งออกมา ผู้อาวุโสตระกูลดำเห็นผึ้งแดงแล้วดวงตาเป็นประกายพลางเอ่ยอย่างตื่นเต้นว่า “นี่คือผึ้งแดงในตำนานอย่างนั้นหรือ”
“ใช่แล้ว” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“ผึ้งแดงนี้มาจากไหนกัน”
“นำขึ้นมาจากดินแดนเบื้องล่างของพวกเราน่ะ” ซือหม่าโยวเย่ว์กล่าว
“ดินแดนเบื้องล่างหรือ” ผู้อาวุโสตระกูลดำขาวตกตะ
