กคิดจะไล่ตามไป แต่เป่ยกงถังพูดว่า “ไม่ต้องตามไปหรอก เขาไม่เป็นอะไรแน่”
สองนาทีต่อมา ซือหม่าโยวเย่ว์ก็ถูกพาตัวไปยังเรือนแห่งหนึ่ง จากนั้นผู้อาวุโสตระกูลขาวจึงลงมาด้วย
“เจ้าเด็กน้อย เจ้าบอกมาสิว่าต้องทำเช่นไรเจ้าจึงจะยอมให้พวกเราดูเปลวเพลิงกับผึ้งนั่นของเจ้าน่ะ” ผู้อาวุโสตระกูลดำพูดอย่างไม่อ้อมค้อม
ซือหม่าโยวเย่ว์แย้มยิ้ม ตาเฒ่าสองคนนี่ช่างตรงไปตรงมาดีจริง!
“อันที่จริงแล้วพวกท่านอยากจะดูสิ่งของของข้าก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้หรอกนะ แต่พวกท่านต้องรับปากข้าเรื่องหนึ่งก่อน”
“เรื่องอันใดเล่า” ผู้อาวุโสตระกูลขาวถามอย่างอดรนทนไม่ไหว
