ลียนคนหนึ่งอยู่ด้วยกันกับพวกเราด้วย ในขณะนั้นเหลียนอวี่ถูกฆ่าตายไปแล้ว ทหารของตระกูลเฟ่ยต่างพากันไล่ตามพวกเรา เขาน่าจะยังมีชีวิตอยู่จึงจะถูกต้อง ห หรือว่าเขามิได้นำข่าวที่เหลียนอวี่ถูกทำร้ายกลับมาแจ้งพวกท่านเล่า” โฉวเซี่ยวเทียนกล่าว
“เจ้าหมายถึงเหลียนอันหรือ” มารดาของเหลียนอวี่ครุ่นคิดแล้วเอ่ยถามขึ้น
“เขานั่นแหละ” โฉวเซี่ยวเทียนพูด
“เหลียนอันกลับมาบอกว่าอวี่เอ๋อร์พาเฟ่ยเมิ่งเมิ่งหลบหนีไปไกลแล้ว ทั้งยังบอกด้วยว่าให้ข้าทำเหมือนว่าข้าไม่เคยให้กำเนิดบุตรชายเช่นเขาผู้นี้มาก่อนเลย! ดังนั้นตลอดหลายปีมานี้ พวกเราจึงไม่ได้เสาะหาร่องรอยของเขาเลย ไม่รู้สักนิดว่าเขา…” มารดาของเหลียนอวี่พูดพลางหลั่งน้ำตา แล้วนางก็นึกขึ้นมาได้อย่างฉับพลัน จึงเอ่ยว่า “เจ้าบอกว่า บุตรชายของอวี่เอ๋ อร์…”
“เหลียนอวี่กับเฟ่ยเมิ่งเมิ่งให้กำเนิดบุตรชายคนหนึ่ง แต่ทั้งคู่ก็มาจบชีวิตไปตั้งแต่บุตรชายยังอายุไม่ถึงหนึ่งขวบ ข้าพาเขาหลบหนีจากการไล่ล่าสังหารของตระกูลเฟ่ยมาตลอดหลายปีนี้ คิดไม่ถึงว่าวันนี้เพิ่งจะมาถึงเมืองไท่ก็ถูกพวกท่านจับตัวไปเสียแล้ว!” โฉวเซี่ยวเทียนมองกลุ่มคนตระกูลเหลียน พยายามมองหาคำใบ้บนใบหน้าของพวกเขา
เมื่อคนตระกูลเห
