หารรับใช้จำนวนไม่น้อยออกมาจากด้านใน แล้วโอบล้อมพวกเขาเอาไว้
“พวกเจ้าเป็นใครกันถึงได้กล้าบุกรุกเข้ามายังตระกูลเหลียน!” หัวหน้ากลุ่มทหารรับใช้ตวาด
ซือหม่าโยวเย่ว์มองคนสิบกว่าคนที่ออกมาในทันทีทันใดแล้วพูดว่า “พวกเจ้าจับตัวคนของพวกเรามา พวกเราจึงมาช่วยคนน่ะสิ”
“ไร้สาระ พวกเราตระกูลเหลียนจะไปจับตัวคนของพวกเจ้าได้อย่างไรกัน!” หัวหน้ากลุ่มทหารรับใช้เอ่ย
“พวกเจ้าเพิ่งจะจับตัวคนเข้ามาหยกๆ แล้วยังคิดจะปฏิเสธอีกอย่างนั้นหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์เห็นอีกฝ่ายทำเป็นทองไม่รู้ร้อน จึงเป็นกังวลถึงความปลอดภัยของเหลียนหงอยู่บ้าง แล้วเอ่ยอย่ างกระวนกระวายใจว่า “พวกเจ้าปล่อยตัวคนมาเสียจะดีที่สุด ไม่อย่างนั้นก็อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจแล้วกัน!”
“บังอาจนัก!” หัวหน้ากลุ่มทหารรับใช้ตวาด “พวกเจ้าเป็นคนต่ำช้ามาจากที่ไหนกัน ถึงได้บังอาจมาข่มขู่ตระกูลเหลียน!”
“เมื่อครู่พวกเจ้าจับตัวคนของพวกเรามาจริงๆ ทางด้านนั้นยังมีทหารรับใช้ของพวกเจ้ากำลังต่อสู้กับคนของพวกเราอยู่เลย คนของพวกเราเห็นพวกเจ้าพาคนเข้ามาที่นี่ พวกเรามิได้คิดจะข่ มขู่พวกเจ้าเลย ก็แค่พูดถึงข้อเท็จจริงเท่านั้นเอง” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“ไม่ว่าพวกเจ้าจะเป็นใคร แต่กล้ามารุกรานตระกูลเห
