ลียนของเรา ก็ต้องจับตัวเอาไว้ทั้งสิ้น จัดการให้ข้าที!”
หัวหน้ากลุ่มทหารรับใช้โบกมือคราหนึ่ง คนอื่นๆ ต่างก็เข้ามาจับตัวพวกเขา
“รนหาที่ตาย!” เธอรวบรวมดาบเปลวอัคคีเล่มหนึ่งขึ้นมาในทันใด แล้วใส่เปลวเพลิงของเพลิงชาดเข้าไป ก่อนจะซัดกวาดออกไปโดยตรง หลายคนที่นำทางมาถูกเผาไหม้กลายเป็นเถ้าถ่านไปพร้อมกับพ พาหนะที่นั่งมา
คนที่เหลือร่นถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว พลางมองเปลวเพลิงในมือของซือหม่าโยวเย่ว์อย่างหวาดหวั่น
ในขณะที่หัวหน้ากลุ่มทหารรับใช้กำลังเตรียมตัวจะเรียกผู้ช่วยอยู่นั้นเอง ก็มีคนสองคนเหาะเหินมาจากเรือนสองแห่งของตระกูลเหลียน พลางมองเปลวเพลิงในมือซือหม่าโยวเย่ว์อย่างหวาดก กลัว
“นี่… นี่คือ…”
ทั้งสองคนตื่นเต้นไม่น้อย พวกเขามองซือหม่าโยวเย่ว์อย่างตื่นเต้นพลางถามว่า “นี่คือเปลวเพลิงอะไรกัน”
ซือหม่าโยวเย่ว์ไม่พูดจา เธอมองชายชราสองคนที่คนหนึ่งดำ คนหนึ่งขาวด้วยความระแวดระวัง เธอมิอาจรู้สึกถึงกลิ่นอายบนร่างของคนทั้งสองอย่างสมบูรณ์ เหมือนมนุษย์ธรรมดาอย่างไรอย่ างนั้น แต่พวกเขาทั้งสองกลับเหาะเหินเดินอากาศได้!
“ผู้อาวุโสตระกูลดำขาว พวกเขาบอกว่าพวกเราจับตัวคนของพวกเขามา จึงได้บุกรุกตระกูลเหลียนของเรา ทั้งยัง
